Jest takie miejsce ciszy, skupienia i usilnego błagania. Tam przez wstawiennictwo Malutkiej Pani Bóg słyszy prośby tych, którzy niedomagają, cierpią i wciąż mają nadzieję. Tam przybywają rzesze wiernych. Tam, w sanktuarium Matki Bożej w Gidlach (miejscowość leżąca między Częstochową a Radomskiem), ojcowie dominikanie opowiadają historię tego miejsca oraz dzieje wysłuchanych wołań. Tam najczęściej rozbrzmiewa litanijne wezwanie: „Uzdrowienie chorych, módl się za nami”. Jest ono wyrazem wiary, a zaproszeniem do modlitwy są także informacje o uzdrowieniach i wskrzeszeniach umieszczone na obrazach wotywnych. Jedną z nich jest zapis w archiwum klasztornym: „Trzy dziewczynki z Pławna w 1680 r. utonęły w Warcie. Z płaczem niosą je do kaplicy rodzice, gorąco się modlą i w oczach zebranego ludu wskrzesza je Matka Najświętsza”. Wspominając tamto wydarzenie, w imieniu osób, które doświadczyły Bożego miłosierdzia, mieszkańcy Pławna uczestniczyli w Eucharystii, dziękując za łaski otrzymane za pośrednictwem Maryi, nazwanej przez św. Anzelma Błagającą Wszechmocą. Do dziś w Gidlach dzieją się wielkie rzeczy. W Maryję wpatrują się ci, którzy proszą o zmiłowanie, i ci, których Bóg dotknął i uleczył. Pisząca te słowa doświadczyła dobra Stwórcy, łaski uprzedzającej i Jego potęgi. Wielkie wydarzenia wymagają szczególnego traktowania. Nie ma lepszego miejsca, jak dom Matki, by tam wraz z Nią dziękować, tym bardziej że w sytuacjach granicznych słowa są za małe, umysł staje bezradny, a serce wyrywa się ku pełni, ku tajemnicy większej niż doczesne życie.
Malutka figurka Maryi, mieszcząca się w ludzkiej dłoni, jest w cuda potężna. Ona niezmiennie budzi nadzieję, umacnia wiarę i miłość oraz zachęca do naśladowania Jezusa. Jest dla swoich dzieci Przewodniczką na drogach wiary, Mistrzynią życia chrześcijańskiego i Orędowniczką u Najwyższego. Wraz z modlącymi się przed tronem Matki Najświętszej, która dała się poznać jako kochająca człowieka, chwali Boga za wielkie dzieła.
Każde sanktuarium ma właściwy dla siebie sposób sławienia Maryi. W gidelskim pielgrzymi najczęściej błagają o zdrowie, a stróże tego miejsca podkreślają znaczenie uzdrowienia przede wszystkim duchowego, a potem fizycznego zgodnie z wolą Najwyższego. Matka Boża Gidelska odbiera cześć również jako patronka rolników i górników, ludzi pracujących na roli i pod ziemią. Patronat ten nawiązuje do znalezienia 10-centymetrowej figurki, a było to w 1516 r.: rolnik Jan Czeczek w czasie orki wydobył z ziemi posążek Matki Bożej. Obecnie w kaplicy w pięknym złotym ołtarzu jest umieszczona dobrze widoczna figurka. Przybywający do kaplicy przechodzą przez bramę i w komnacie Najświętszej Maryi Panny stają przed Nią tacy, jacy są, bez udawania, w prawdzie oraz z pokorą i wiarą przedstawiają swe prośby, chętnie czynią to, odmawiając nowennę do Matki Bożej Gidelskiej.
W sanktuarium Matki Bożej Gidelskiej są celebrowane Msze św. w niedziele i święta o godz. 7, 9.30, 12, 17.30; w dni powszednie o godz. 6.30, 7, 17.30.
W każdą 1. niedzielę miesiąca o godz. 12 jest odprawiana Msza św. za chorych wraz z nabożeństwem dziękczynno-błagalnym, a w 3. niedzielę miesiąca o godz. 12 - Msza św. za małżeństwa.
Główne uroczystości odbywają się w 1. niedzielę maja - Matki Bożej Gidelskiej i obrzęd Kąpiółki; 15 sierpnia - odpust Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny (tytuł bazyliki); 1. niedziela po 17 sierpnia - święto św. Jacka i poświęcenie kłosów pszenicy; 2. niedziela po 17 sierpnia - święto św. Jacka, błogosławieństwo dzieci i procesja dziękczynna do kaplicy koronacji; 1. niedziela października - święto Matki Bożej Różańcowej i procesja różańcowa.
Więcej informacji na stronie: www.gidle.dominikanie.pl.