„Zanim ukształtowałem cię w łonie matki, znałem cię, nim przyszedłeś na świat, poświęciłem cię”
(Jr 1,5)

Papież Jan Paweł II w Ełku w roku 1999 mówił: „Nie zatwardzajmy serc, gdy słyszymy «krzyk biednych». Starajmy się usłyszeć to wołanie”. Ojciec Święty poruszył wtedy problem ludzi będących w trudnej sytuacji materialnej, samotnych, pozostawionych bez opieki. Dzisiaj te słowa można odnieść do dzieci nienarodzonych. Tylko że dzieci nienarodzone nie krzyczą. Nie mogą powiedzieć, że prawo do życia to ich niezbywalne i nienaruszalne prawo. Niektórzy ludzie w Polsce i na świecie próbują zanegować to podstawowe prawo, które gwarantuje człowiekowi i konstytucja, i Deklaracja praw człowieka (art. 3), i prawo naturalne (nie zabijaj!). Dlatego ciągle na nowo trzeba przypominać, że każde podnoszenie ręki na człowieka jest złem, i nie ma tu znaczenia, czy ma on kilka tygodni, czy kilkadziesiąt lat.
W lutym w sanktuarium Najświętszego Serca Pana Jezusa w Szczecinie odbył się po raz pierwszy „Koncert dla Życia”. 18 marca przeżywaliśmy Archidiecezjalny Dzień Życia, ustanowiony przez metropolitę szczecińsko-kamieńskiego abp. Andrzeja Dzięgę. Miasto Szczecin słynie z największego „Marszu dla Życia” (kolejny już 22 kwietnia), o którym wielokrotnie wspominaliśmy na łamach „Kościoła nad Odrą i Bałtykiem”. Na Jasnej Górze w dniach 24-25 marca organizowana jest już 32. Pielgrzymka Obrońców Życia. Takie inicjatywy uwrażliwiają innych na życie nienarodzonych.
25 marca przypada Dzień Świętości Życia. Z racji, że jest to piąta niedziela Wielkiego Postu, został przesunięty na poniedziałek 26 marca. Dzień Świętości Życia ustanowiono, by budzić w sumieniach i społeczeństwie wrażliwość na sens i wartość ludzkiego życia od jego poczęcia aż do naturalnej śmierci. By przypominać nieustannie o wartości osoby ludzkiej i poszanowaniu jej praw. „Kulturze śmierci” trzeba powiedzieć wyraźne „nie”, tak jak to czynił bł. Jan Paweł II podczas wielu wystąpień i w najważniejszych swoich dokumentach.
Dzień Świętości Życia to również doskonała okazja, by podziękować Bogu i rodzicom za dar życia, które jest przecież wyjątkowe, niepowtarzalne i jedyne w swoim rodzaju. To także właściwy moment, by podjąć Duchową Adopcję Dziecka Poczętego, czyli modlitwę w intencji dziecka zagrożonego zabiciem w łonie matki.