Nie tak dawno na łamach „Niedzieli Małopolskiej” przypominaliśmy o strajku głodowym zorganizowanym w 1985 r. przy kościele parafialnym w Bieżanowie Starym w Krakowie. Wydawało się, że tego typu zachowania zdesperowanych Polaków to już historia, że w dzisiejszych czasach nie ma potrzeby uciekania się do takich form protestu. Tymczasem w poniedziałek 19 marca br. w Krakowie, w kościele Salezjanów na Dębnikach, rozpoczął się kolejny protest głodowy. Do strajku zdecydowało się przystąpić pięciu opozycjonistów z lat osiemdziesiątych: Adam Kalita, Grzegorz Surdy, Leszek Jaranowski, Ryszard Majdzik i Marian Stach. Głodujący pragną w ten sposób sprzeciwić się nowej podstawie programowej, której wdrożenie zostało zaplanowane przez MEN w szkołach ponadgimnazjalnych od września br. Uczestnicy głodówki mówią, że to w chwili obecnej jedyny sposób, aby zwrócić uwagę na problem, który dotyczy wszystkich Polaków, bowiem nowa formuła nauczania lekcji historii w szkołach ponadgimnazjalnych to próba zniszczenia polskiej tożsamości. Strajkujący mają nadzieję, że ich forma protestu będzie mieć wpływ na zmiany w decyzjach MEN-u. - Jako salezjanie popieramy właściwe idee związane z wychowaniem dzieci i młodzieży. Uważamy, że wychowanie w duchu patriotyzmu, a szczególnie nauka historii, to bardzo istotne elementy, mające duży wpływ na rozwój młodego człowieka - mówi ks. Jan Dubas SDB, proboszcz parafii pw. św. Stanisława Kostki na Dębnikach, gdy pytam, co sprawiło, że udostępnili głodującym pomieszczenia przykościelne.
Organizatorzy strajku głodowego zapowiadają, że protestowi będą towarzyszyć wykłady otwarte historyków na UJ oraz targi książki historycznej.
„Ładne rzeczy robi Msza, no nie?” – to pozornie proste pytanie, postawione przez ks. dr. Tomasza Podlewskiego podczas Mszy św. rekolekcyjnej w redakcji „Niedzieli”, staje się punktem wyjścia do głębokiej refleksji nad tym, co tak naprawdę dzieje się na ołtarzu i w naszym życiu. Czy mamy świadomość, że liturgia to nie tylko zestaw gestów, ale realna siła, która „wlewa nowe życie”?
Często traktujemy teksty mszalne jako tło, do którego przywykliśmy. Tymczasem ks. Tomasz Podlewski zachęca, by wsłuchać się w nie na nowo – szczególnie w modlitwy po komunii. To w nich ukryta jest obietnica, której tak bardzo potrzebujemy: uwolnienie od winy i zapewnienie Bożej obrony. Jak podkreśla rekolekcjonista, to właśnie z tekstów liturgicznych możemy dowiedzieć się o Bogu i o nas samych „drugie tyle, albo i więcej”, niż z samych tylko wskazań moralnych.
Księga Daniela opowiada o trzech młodzieńcach w piecu. Dzisiejszy fragment pochodzi z tradycji greckiej tej księgi, włączonej między Dn 3,23 a dalszy ciąg opowiadania. Św. Hieronim zauważa, że tekst hebrajsko‑aramejski urywa się przed tą modlitwą. Sama została zachowana w greckich rękopisach. Azariasz modli się „w środku ognia”. Miejsce zagrożenia staje się miejscem modlitwy. Pierwsze zdania uznają sprawiedliwość Boga. Potem pada wyznanie win w liczbie mnogiej. Hieronim podkreśla, że młodzieńcy nie ponosili osobistej winy za dawne odstępstwa, a mówią jako przedstawiciele narodu. Niewinny staje przy winnych i bierze na siebie ciężar wspólnego wstydu. Modlitwa nie ukrywa klęski. Lud został „umniejszony” i upokorzony. Pojawia się prośba „dla Twego imienia”. Imię w Biblii oznacza rozpoznawalność Boga w dziejach. Azariasz prosi, aby Bóg nie odsunął swojego miłosierdzia, mimo że czyny ludu na to zasługują. Tekst wspomina brak wodza, proroka i ofiar. Zostaje tylko postawa skruchy i pokory, która w warunkach wygnania zastępuje to, czego nie można złożyć w świątyni. Hieronim zaznacza, że te słowa mają szczególną wagę w czasie prześladowań; wspólnota traci świętych ludzi i nie może składać ofiar. Modlitwa odwołuje się do Abrahama, Izaaka i Jakuba oraz do obietnicy licznego potomstwa. Pamięć o ojcach staje się językiem nadziei. Tekst łączy prawdę o grzechu z odwagą proszenia. Prośba nie zmierza do pokazowego znaku. Ona zmierza do ocalenia, które pokazuje, że Bóg słyszy także z wnętrza płomieni.
Każdego dnia Wielkiego Postu podamy Ci jedno konkretne pytanie, które Jezus zadaje w Ewangeliach (np. „Czy wierzysz?”, „Czego szukacie?”, „Czy miłujesz Mnie?”). Bez moralizowania. Niech to będzie zaproszenie do osobistej konfrontacji i zmierzenie się z własnymi trudnościami w czasie tegorocznej wielkopostnej drogi.
Bóg zna twoje potrzeby, ale chce je usłyszeć z twoich ust.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1773126488.jpg)
