Porcjunkula to mała część, niewielka porcja, kawałeczek. Słowo to przede wszystkim kojarzy się z kościołem Matki Bożej Anielskiej w Asyżu, wybudowanym w XVI wieku przy malutkiej kapliczce benedyktyńskiej z IX wieku. Miejsce to, niewielkie i skromne, upodobał sobie św. Franciszek, który odnowił kościółek i przy nim zamieszkał. Tu zawiązał się zakon franciszkanów i później też klarysek - za sprawą św. Klary, która w kapliczce znalazła schronienie.
Według legendy budowlę wznieśli pielgrzymi z Ziemi Świętej, którzy przywieźli grudkę ziemi z grobu Maki Bożej i tam ją umieścili. Ponieważ wielokrotnie mówiono o pojawiających się w okolicach kapliczki anielskich głosach, nadano jej nazwę kościoła Matki Bożej Anielskiej. Bo przecież Osobę Matki Bożej zawsze wiązano z aniołami, przede wszystkim przez ich służebną rolę wobec Maryi. Począwszy od zwiastowania, poprzez wiele momentów życia przy Chrystusie, Jego Matce towarzyszyła pomoc aniołów. Wierni Kościoła katolickiego nazwali Maryję Królową Aniołów. Pod takim wezwaniem powstały trzy żeńskie zakony, wzniesiono także wiele świątyń.
Historia odpustu Porcjunkuli sięga roku 1216, kiedy to św. Franciszek miał objawienie. Ukazał mu się Pan Jezus, który obiecał odpust zupełny tym, którzy po spowiedzi i Komunii św. odwiedzą kapliczkę. Papież Honoriusz III zatwierdził przywilej dla osób, które spełnią wyznaczone warunki między 1 a 2 sierpnia. Kolejni papieże potwierdzali odpust, a niektórzy stopniowo rozszerzali jego zasięg na kościoły I i II Zakonu Franciszkańskiego (Sykstus VI), osoby świeckie (Grzegorz XV). W 1909 r. papież Pius X podniósł kościół Matki Bożej Anielskiej w Asyżu do rangi bazyliki patriarchalnej i papieskiej, a papież Paweł VI, przyłączając się do swych poprzedników, stwierdził, że każdy, kto 2 sierpnia nawiedzi swój kościół parafialny, spełniając zwykłe warunki (pobożne nawiedzenie kościoła, odmówienie Modlitwy Pańskiej i Wyznania wiary, spowiedź, Komunia św., modlitwa w intencjach papieża, wykluczone przywiązanie do grzechu) - zyskuje odpust zupełny.
W Międzyrzeczu 10 lutego odbyły się obchody z okazji święta Służby Więziennej. Uroczystej Eucharystii w sanktuarium Pierwszych Męczenników Polskich przewodniczył biskup zielonogórsko-gorzowski Stefan Regmunt
Uroczysta Msza św. rozpoczęła się wprowadzeniem sztandaru Okręgowego Inspektoratu Służby Więziennej w Szczecinie. Uczestniczyli w niej przedstawiciele Sejmu i Senatu RP, władz wojewódzkich, lokalnych i samorządowych, Służba Więzienna na czele z dyrektorem okręgowym Służby Więziennej w Szczecinie płk. Jarosławem Byczko, dyrektor Aresztu Śledczego w Międzyrzeczu ppłk Adam Gorczyński, przedstawiciele Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego Funkcjonariuszy i Pracowników Więziennictwa, przedstawiciele służb mundurowych, kapelani SW na czele z naczelnym kapelanem więziennictwa w Polsce ks. prał. Pawłem Wojtasem oraz emeryci i rodziny związane z SW. Wszystkich przybyłych gości powitał gospodarz sanktuarium, kapelan Aresztu Śledczego w Międzyrzeczu ks. Marek Rogeński. – Dzisiaj gromadzimy się w naszym sanktuarium w ramach święta Służby Więziennej, aby prosić Boga o moc i siłę na tej niełatwej drodze resocjalizacji, pomocy w powrocie do społeczeństwa dla tych naszych podopiecznych, skazanych. To sam Ojciec Święty Franciszek wskazuje nam, że siły ludzkie należy łączyć z łaską Bożą. Dlatego tu jesteśmy, aby nabrać mocy i siły od samego Boga – powiedział Ksiądz Kustosz. Mszy św. w intencji wszystkich funkcjonariuszy i pracowników SW przewodniczył bp Stefan Regmunt. – W dzień święta Służby Więziennej dziękujemy wszystkim funkcjonariuszom i pracownikom świeckim, którzy są zaangażowani w tej pracy za to, że stwarzają poczucie bezpieczeństwa dla nas. Jednocześnie modlimy się o to, aby Bóg udzielił odpowiednich darów i sił do tego, żeby ta służba była pełniona należycie. By każdy, kto znajdzie się w zakładzie karnym czy areszcie śledczym, doznawał tej życzliwości, a jednocześnie szans, aby mógł stawać się nowym człowiekiem. Eucharystia zakończyła się modlitwą za Ojczyznę i wyprowadzeniem sztandarów. Następnie w Międzyrzeckim Ośrodku Kultury odbyła się uroczysta akademia z okazji 96. rocznicy powołania Służby Więziennej. Podczas uroczystej odprawy odznakami resortowymi zostali odznaczeni oraz awansowani na wyższe stopnie służbowe funkcjonariusze podlegli Okręgowemu Inspektoratowi SW w Szczecinie. Wyprowadzenie sztandarów oficjalnie zakończyło uroczystość.
Ewangeliści określili zawód, jaki wykonywał św. Józef, słowem oznaczającym w tamtych czasach rzemieślnika, który był jednocześnie cieślą, stolarzem, bednarzem - zajmował się wszystkimi pracami związanymi
z obróbką drewna: zarówno wykonywaniem domowych sprzętów, jak i pracami ciesielskimi.
Domami mieszkańców Nazaretu były zazwyczaj naturalne lub wykute w zboczu wzgórza groty, z ewentualnymi przybudówkami, częściowo kamiennymi, częściowo drewnianymi. Taki był też dom Świętej Rodziny.
W obecnej Bazylice Zwiastowania w Nazarecie zachowała się grota, która była mieszkaniem Świętej Rodziny. Obok, we wzgórzu, znajdują się groty-cysterny, w których gromadzono deszczową wodę do codziennego
użytku. Święta Rodzina niewątpliwie posiadała warzywny ogródek, niewielką winnicę oraz kilka oliwnych drzew. Możliwe, że miała również kilka owiec i kóz. Do dziś na skalistych zboczach pasterze wypasają
ich trzody. W dolinie rozpościerającej się od strony południowej, u stóp zbocza, na którym leży Nazaret - od Jordanu po Morze Śródziemne - rozciąga się żyzna równina, ale Święta Rodzina raczej
nie miała tam swego pola, nie należała bowiem do zamożnych. Tak Józef, jak i Maryja oraz Jezus mogli jako najemnicy dorabiać przy sezonowym zbiorze plonów na polach należących do zamożniejszych właścicieli.
Kapłani zgromadzeni w katedrze podczas Mszy świętej żałobnej za śp. ks. Pawła Traczykowskiego.
W samo południe 1 maja katedra św. Stanisława i św. Wacława w Świdnicy wypełniła się modlitwą i ciszą. Setki wiernych, dziesiątki kapłanów oraz duchowieństwo diecezji żegnało śp. ks. Pawła Traczykowskiego.
Żałobnej Eucharystii przewodniczył bp Ignacy Dec, który we wstępie do liturgii podkreślił intencję modlitwy zgromadzonego Kościoła. – Chcemy w tej Eucharystii podziękować Bogu za dar tego kapłana, który służył Bogu i Kościołowi w naszej diecezji od siedemnastu lat, w tym od dziewięciu lat w tej katedralnej parafii. Podziękujemy za dobro, które Bóg przekazał ludziom przez jego życiową, szczególnie kapłańską posługę – podkreślił biskup senior.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
