Pół wieku temu, 25 marca 1971 roku, została powołana do życia Rada Konferencji Episkopatów Europy (CCEE). Jej pracę Papież Paweł VI zawierzył wstawiennictwu Matki Chrystusa i Kościoła, która czczona jest też jako Królowa Europy. Obecnie rada reprezentuje Kościół katolicki w 45 państwach Starego Kontynentu.
W jubileuszowym przesłaniu prezydium Rady Konferencji Episkopatów Europy przypomina cele, jakie stały u podstaw jej powołania. Tak wówczas, jak i dziś, chodziło o zacieśnienie współpracy między poszczególnymi konferencjami episkopatów, a także lepsze wzajemne poznanie, wymianę doświadczeń, wspólne stawianie czoła nowym wyzwaniom związanym z głoszeniem Ewangelii oraz rozwojem życia duszpasterskiego reagującego na wyzwania przyszłości. Prezydium rady podkreśla, że obecnie największym wyzwaniem, jakie czeka Kościół w Europie jest pomoc w podniesieniu się z pandemii. Inne pilne zadanie to budowanie dialogu między wyznawcami różnych religii jako fundament tworzenia coraz bardziej braterskiego świata. Przypomniano jednocześnie o konieczności większej troski o stworzenie, na co szczególną uwagę zwraca Papież Franciszek.
Mówiąc o aktualnej sytuacji, biskupi zwracają uwagę na proces postępującej dechrystianizacji Europy, „do której dołącza się groźna pandemia, wpływająca na ludzkie zdrowie, życie rodzinne, gospodarkę i zatrudnienie, relacje społeczne; a nawet na życie religijne. Dołącza się do tego postęp kultury indywidualistycznej, która prowadzi do zamknięcia się w mikroświatach, z konsekwencjami dla narodów, państw i kontynentów”. Jednocześnie są przekonani, że w tych okolicznościach obowiązkiem Kościoła jest „głoszenie Chrystusa, który jest naszą nadzieją”, oraz „dawanie świadectwa o drodze jedności i współpracy, drodze, która nie przekreśla różnic, ale je szanuje i docenia w najwyższej harmonii”.
Główne jubileuszowe obchody Rady Konferencji Episkopatów Europy odbędą się jesienią w Rzymie z udziałem Ojca Świętego. Obecnie rada liczy 39 członków, z czego 33 to narodowe konferencje episkopatów, do których należy doliczyć arcybiskupa Luksemburga i Królestwa Monako, maronickiego arcybiskupa Cypru oraz biskupów Chişinău w Mołdawii, eparchii mukaczewskiej na Ukrainie i administratury apostolskiej w Estonii. Od 2016 roku przewodniczącym rady jest włoski kardynał Angelo Bagnasco.
Dialog papieża z Europą jest owocny, a dotyczy m.in. godności człowieka i pokoju. Pisze o tym kard. Pietro Parolin we wstępie do książki pod tytułem „Papież i sześćdziesiąt lat integracji europejskiej”, którą zaprezentowano w Rzymie w poniedziałek. „Stolica Apostolska patrzyła i nadal patrzy na projekt europejski z głęboką sympatią i uwagą, również wtedy, gdy zdają się brać górę różnice zdań” - pisze sekretarz stanu Stolicy Apostolskiej.
Kard. Parolin zwraca uwagę, że „w centrum projektu europejskiego był zawsze człowiek i jego godność”. „Europa to nie tylko zbiór politycznych reguł czy procedur w dziedzinie ekonomii. Jest ona, jak podkreśla papież Franciszek, `życiem, sposobem pojmowania człowieka wychodząc od jego nadprzyrodzonej i niezbywalnej godności`. Trzeba przyznać, że projekt europejski ma jedną znaczącą zasługę: tę mianowicie, że zapewnił on jeden z najdłuższych okresów pokoju, jaki zna historia tego kontynentu. Dobrze też zawsze pamiętać, że pokój stanowi cenne dobro, którego nigdy nie można uważać za dane raz na zawsze, to istotny warunek harmonijnego postępu każdej społeczności” - czytamy we wstępie.
Wczoraj, 13 stycznia, kard. Rolandas Makrickas, archiprezbiter papieskiej Bazyliki Matki Bożej Większej przewodniczył obrzędowi zamurowania Drzwi Świętych, znajdujących się w świątyni. Pozostaną one zamknięte do kolejnego Roku Świętego. W obrzędzie, który miał charakter prywatny, uczestniczył m.in. mistrz papieskich ceremonii liturgicznych, abp Diego Ravelli oraz członkowie kapituły.
Obrzęd zamurowania Drzwi Świętych w Bazylice Santa Maria Maggiore (Matki Bożej Większej) odbył się we wtorek wieczorem, jako prywatna uroczystość. Przewodniczył jej archiprezbiter tej świątyni, kard. Rolandas Makrickas, archiprezbiter bazyliki, a sam obrzęd został poprowadzony przez jednego z papieskich ceremoniarzy, ks. prał. Lubomir Welnitz, w obecności Mistrza Papieskich Celebracji Liturgicznych, abp. Diega Ravelliego.
Słowo Pana przychodzi do Natana nocą. Prorok przedtem zachęcał Dawida do budowy, a teraz słucha korekty Boga. Dawid pragnie zbudować Bogu dom z cedru. Pan odpowiada pytaniem: «Czy ty zbudujesz Mi dom na mieszkanie?» i przypomina swoją drogę z Izraelem. Od wyjścia z Egiptu mieszkał w namiocie i w przybytku. W ten sposób objawia Boga bliskiego, idącego razem z ludem. Pan wspomina czas sędziów i pasterzy, którym powierzał Izraela. Nie domagał się wtedy domu z cedru. Potem Bóg wraca do początku powołania Dawida. Wziął go z pastwiska, spod owiec, uczynił wodzem i był z nim wszędzie. Wyciął wrogów i uczynił jego imię wielkim. Obiecuje też miejsce i bezpieczeństwo dla Izraela, aby nie drżał pod przemocą. Ten sam Bóg zapowiada coś większego niż budowla. «Pan zbuduje ci dom» (bajt) oznacza dynastię. Tu splatają się dwa znaczenia: syn Dawida buduje dom dla Imienia, a Pan buduje dom Dawidowi. Po dopełnieniu dni Dawida Pan wzbudzi potomka z jego wnętrza i utwierdzi jego królestwo. Tron zostaje utwierdzony «na wieki» (’olam), co w Biblii opisuje trwałość Bożej wierności bardziej niż długość ludzkich rządów. Pojawia się język ojcostwa: «Ja będę mu Ojcem, a on będzie Mi synem». Król reprezentuje lud wobec Boga i uczy lud zaufania. Tekst mówi o karceniu „rózgą ludzką”, więc przymierze obejmuje odpowiedzialność i nie usuwa konsekwencji zła. Miłosierdzie Boga nie odchodzi jak od Saula. Słowo o trwałości podtrzymuje Izraela w chwilach klęski i wygnania, kiedy tron Dawida znika z oczu. Obietnica prowadzi ku Mesjaszowi z rodu Dawida i uczy serce, że Pan sam buduje to, co naprawdę trwa.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.