Artykuł Wiesława J. Kowalskiego Góra Krzyży na Litwie, który
ukazał się w 13. numerze tygodnika Niedziela z 1 kwietnia 2001 r.,
zachęcił mnie do zaprezentowania naszym czytelnikom polskiej Góry
Krzyży.
Znajduje się ona na terenie sanktuarium Matki Bożej pod
Wasilkowem. Święta Woda, nazywana przez miejscową ludność - polskim
Lourdes, to miejsce, do którego (podobnie jak do Częstochowy, Niepokalanowa,
Lichenia czy Wilna) przybywają pielgrzymi, szukający pomocy w wypadkach
losowych i chorobach. W 1719 r. nad źródełkiem w pobliżu Wasilkowa
zbudowano kaplicę. Jak wieść niesie, ufundował tę kaplicę papiernik
supraski, Bazyli, który będąc niewidomym, odzyskał wzrok po obmyciu
oczu wodą z tego źródła.
W latach 1947-54 ks. Wacław Rabczyński, ówczesny proboszcz,
zbudował na wzór Groty Objawień w Lourdes wierną kopię Groty Najświętszej
Maryi Panny z nowym ujęciem Świętego Źródła. Rozpoczęto urządzanie
stacji Męki Pańskiej oraz przystąpiono do odbudowy, zniszczonej podczas
okupacji, Kalwarii.
W ostatnich latach odnowiono kościół i jego otoczenie,
w budowie jest plebania oraz dom pielgrzyma. Na wzgórzu obok sanktuarium
powstała Góra Krzyży. Obecnie, zarówno dużych jak i malutkich, jest
ich już kilka tysięcy. Stawiają je pielgrzymi licznie odwiedzający
Świętą Wodę. Największy krzyż stoi przy drodze prowadzącej do sanktuarium,
jest to 25-metrowej wysokości Krzyż 2000 r.
Najwięcej pielgrzymek przybywa do Świętej Wody w 10.
niedzielę po Wielkanocy oraz na odpust Matki Bożej Bolesnej (w niedzielę
po 15 września).
Serdecznie zachęcam wszystkich do odwiedzenia tego szczególnego
miejsca.
"Uzdrowienie głuchoniemego w Dekapolis", Bartholomeus Breenbergh, 1635
Prorok Achiasz z Szilo spotyka Jeroboama na drodze poza Jerozolimą. Opowiadanie podkreśla samotność tej chwili. Są tylko we dwóch na polu. Jeroboam jest człowiekiem z północy, związanym z domem Józefa, postawionym przy pracach publicznych Salomona. W tle stoi narastające zmęczenie ciężarami państwa i gorycz ludu, której nie widać z pałacu. Achiasz ma na sobie nowy płaszcz. Chwyta go i rozdziera na dwanaście części, po czym wręcza Jeroboamowi dziesięć. Prorocy Izraela często mówią także znakiem, a znak zostaje w pamięci dłużej niż przemówienie. „Rozdarcie” szaty zapowiada rozdarcie królestwa. Bóg sam ogłasza rozdział, a nie ambicja człowieka. Dwanaście kawałków odpowiada dwunastu pokoleniom, a liczba dziesięć oznacza przewagę części północnej. Jedno pokolenie pozostaje przy domu Dawida ze względu na Dawida i na Jerozolimę. Autor w innym miejscu dopowie, że w królestwie południa znalazł się także Beniamin, choć narracja mówi skrótowo o „jednym”. Achiasz pochodzi z Szilo, dawnego miejsca świętego, które pamięta czasy Arki sprzed Jerozolimy. Ten szczegół przypomina, że wybór Jerozolimy nie wynika z przewagi rodu, lecz z woli Boga. W centrum opowiadania stoi nie dyplomacja, lecz kult. Podział zostaje ogłoszony jako skutek odstępstwa Salomona ku obcym bóstwom. Werset 12,19 kończy się formułą „aż po dzień dzisiejszy”. Brzmi jak notatka redaktora, który żyje już w epoce trwałego rozdarcia. Tekst niewątpliwie uczy trzeźwości. Odejście od Pana rozsadza wspólnotę od środka, a skutki przechodzą na następne pokolenia.
Wielki Post jest szczególnym czasem łaski, nawrócenia i powrotu do Boga. Kościół zaprasza nas, abyśmy poprzez modlitwę, post i jałmużnę przygotowali nasze serca na tajemnicę Męki, Śmierci i Zmartwychwstania Jezusa Chrystusa. Ta nowenna została ułożona jako dziewięciodniowe duchowe przygotowanie do rozpoczęcia Wielkiego Postu. Każdy dzień prowadzi nas ku głębszemu rachunkowi sumienia, oczyszczeniu intencji i odnowieniu relacji z Bogiem. Nowennę można odmawiać indywidualnie lub we wspólnocie.
Niewierzących najbardziej gorszy to, że Jezus - człowiek, który żył w Palestynie za czasów Augusta i Tyberiusza, ma być Synem Boga, Chrystusem, centrum całej historii ludzkości.
Po biografiach św. Józefa, św. Piotra i Najświętszej Maryi Panny, ks. prof. Andrzej Zwoliński, kierownik katedry Katolickiej Nauki Społecznej, pochylił się nad biografią Zbawiciela. Sięgnął po apokryfy, wielkie objawienia, a także obficie korzystał ze źródeł i książek historycznych. Ksiądz profesor tłumaczy nam zarówno znaczenie teologiczne jak i tło historyczne wydarzeń, naświetla żydowskie obyczaje religijne i społeczne. Narracji towarzyszą liczne dzieła sztuki, dokumentujące ziemską biografię Zbawiciela.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.