Reklama

Pro i contra

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Bratkowski "sypnął się"

Reklama

W poprzednim numerze Niedzieli wyszydzałem Stefana Bratkowskiego, że przespał cztery lata, nie zauważywszy, że na Węgrzech prawie cztery lata temu odsunięto od władzy postkomunistów. Co gorsza, Bratkowski " mianował na postkomunistę" i dziedzica tych, którzy zdławili węgierskie powstanie 1956 r. - premiera Viktora OrbaMna, od wielu lat znanego radykalnego antykomunistycznego opozycjonistę. Wszystko to Bratkowski zrobił w Rzeczpospolitej, która pyszni się swoim bogatym serwisem międzynarodowym. W najnowszym dodatku niedzielnym do Rzeczpospolitej ( Plus - Minus z 9-10 marca) Bratkowski tłumaczy swą żałosną wpadkę jednym zdawkowym zdankiem: "Sypnąłem się w sprawie OrbaMna, nie odróżniając go od postkomunistów". Ładne tłumaczenie się. Pretendować do miana wybitnego dziennikarza (jako były przewodniczący SDP) i "Europejczyka" i nie wiedzieć tak podstawowej sprawy o tym, co działo się przez cztery lata w pobliskich Węgrzech, niemal za miedzą! Przecież fakt, że na Węgrzech rządzi od kilku lat prawica, i to mądra prawica, która umiała walczyć o media etc., ma znaczenie także i dla naszego myślenia o polskich sprawach. Choćby dlatego, że OrbaMnowska prawica doszła do władzy po kilkuletniej katastrofalnej klapie węgierskiej prawicy, umiejąc wyciągnąć z niej skutecznie odpowiednie wnioski. Wpadka Bratkowskiego jest kolejnym przyczynkiem do historii zadufania i ignorancji tzw. warszawki.

Zastraszanie dziennikarzy

Reklama

Kolejny przykład pełzającego nawrotu do policyjnych praktyk z okresu PRL-u opisuje Rzeczpospolita z 15 marca (piórem M. Sz. pt. Policjanci w redakcji). Według Rzeczpospolitej: "Na polecenie Prokuratury Rejonowej w Prudniku policja przeszukała redakcję tygodnika Nowiny Nyskie. Zdaniem redaktora naczelnego pisma, jest to próba zastraszenia dziennikarzy. W ostatnich latach na łamach pisma związanego z prawicową Ligą Nyską pojawiły się artykuły opisujące nieprawidłowości kolejnych ekip rządzących powiatem. - Dokładaliśmy równo lewicy i prawicy - mówi Artur Kurowski, redaktor naczelny Nowin Nyskich. - Dzięki nam na światło dzienne wyszła m.in. sprawa przyjęcia łapówki przez przewodniczącego powiatu z PSL i ciemne interesy lokalnych działaczy lewicy. Przy okazji oberwało się organom, które nie paliły się specjalnie do ścigania opisywanych przez nas procederów. Nic dziwnego, że nasza redakcja stała się niewygodna dla tutejszych elit - ocenia. Do redakcji wkroczyli funkcjonariusze nyskiej policji, którzy posługując się nakazem prokuratorskim, dokonali przeszukania pomieszczeń. - To zwyczajna próba zastraszania dziennikarzy i naszych informatorów - twierdzi Kurowski, podkreślając, że w redakcji znajduje się wiele dokumentów mogących stanowić dowody niezgodnej z prawem działalności działaczy SLD i zaniechania czynności prawnych wobec tych osób przez prokuraturę. Stanowią tajemnicę redakcji, którą uchylić może tylko sąd".

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Policja cenzuruje

Reklama

Kolejny przejaw "przyaresztowania" książki po policyjnym skonfiskowaniu trzech moich książek i książki Henryka Pająka w Tychach. Sprawę opisuje Daniel Pawłowiec w tekście Policja walczy z prawdą (Nasz Dziennik z 12 marca). Na Dworcu Centralnym policjant skonfiskował książkę Andrzeja Leszka Szcześniaka JudeoPolonia. Żydowskie państwo w państwie polskim, wydaną przez Polskie Wydawnictwo Encyklopedyczne. Konfiskując książkę, sierżant policji Emil Grądzki dokonał tego działania wyłącznie na podstawie legitymacji służbowej, bez nakazu sądu czy prokuratury, powołując się na przepis umożliwiający zatrzymanie rzeczy "w wypadkach nie cierpiących zwłoki" na żądanie policji. Przepis ten dotyczy wypadków wyjątkowych, szczególnych, a oto dziś nadużywa się go do konfiskowania książki opartej na badaniach naukowych, solidnie udokumentowanej. Dr Szcześniak opisuje bowiem w swej książce haniebną i niewygodną dla niektórych prawdę o tym, jak w 1914 r. niektóre środowiska żydowskie chciały w oparciu o Niemcy zbudować, opartą na niemieckiej potędze JudeoPolonię, zdominowaną przez Żydów mieszkających na ziemiach polskich, przy czym Polacy byliby potraktowani jako naród drugiej kategorii. Była to sprawa tym haniebniejsza, że z inicjatywą takiego czynu, stanowiącego śmiertelne zagrożenie dla Polaków, wystąpili przedstawiciele narodu, który znalazł jedyne w swoim rodzaju schronienie i "raj dla Żydów" (paradisus Judeorum), uciekając przed prześladowaniami w całej reszcie Europy. O sprawie pisały w przeszłości m.in. takie autorytety, jak: słynny socjolog prof. Florian Znaniecki, prof. Feliks Koneczny, prof. Iwo Cyprian Pogonowski. Pomysł utworzenia JudeoPolonii stanowczo potępili patriotyczni polscy Żydzi - na I Zjeździe Polaków wyznania mojżeszowego w 1919 r. O sprawie pisano po wojnie m.in. na łamach Więzi. Ja opisywałem ją kilka razy na łamach Słowa - Dziennika Katolickiego, Naszej Polski i w książce Spory o historię i współczesność.
Policyjna ingerencja przeciw książce polskiego naukowca - dr. Szcześniaka stanowi kolejny niegodny zamach na prawdę. Jak pisano w Naszym Dzienniku, jeden z wydawców Polskiego Wydawnictwa Encyklopedycznego, które wydało książkę Szcześniaka, Bogumił Wawer, powiedział: "To walka z niezależną myślą i prawdą. Taka metoda, polegająca na zamknięciu książki - to sposoby stalinowskie". Znamienne jest, że o konfiskacie książki dr. Szcześniaka, podobnie jak o wcześniejszej ingerencji policyjnej w Tychach przeciwko moim książkom i książce Pająka, konsekwentnie milczą jak grób najbardziej wpływowe media ( od radia i telewizji po Gazetę Wyborczą, Życie i Rzeczpospolitą). Do ponurej groteski urasta na tym tle kolejne napastliwe wystąpienie Bratkowskiego na łamach Rzeczpospolitej (tekst Inne wydarzenie w dodatku Plus - Minus
z 9-10 marca). Bratkowski atakuje w nim z grubej rury rzekome " faszystowskie popisy posłów", pisze o "sejmowej łobuzerii" i "sejmowych ignorantach uczących prof. Gilowską ekonomii". Na koniec ostrzega: " książki będą palić później". Jak dotąd, zamachy na książki i ich konfiskaty, które w przyszłości mogą doprowadzić do niszczenia książek, są dokonywane wyłącznie w interesie bliskich Bratkowskiemu niektórych środowisk żydowskich, które próbują zdusić ujawnianie faktów o niektórych bardzo kompromitujących dla części Żydów wydarzeniach z przeszłości. I tym haniebniejsze na tym tle jest milczenie wokół całej sprawy rzekomych obrońców wolnego słowa z wpływowych przekaziorów.

Atak na Kościół katolicki

Reklama

W Naszym Dzienniku z 15 marca - szokująca korespondencja Waldemara Moszkowskiego z Hamburga - Strasburski eurosabat. Atak na Kościół katolicki na forum Parlamentu Europejskiego. Według autora: "Jako dokument wewnętrznie sprzeczny i reprezentujący jedynie mentalność laicką określili katoliccy deputowani przyjętą w środę przez Parlament Europejski głosami lewicowych deputowanych, uchwałę pt. Kobiety i fundamentalizm. Za przedłożoną przez hiszpań-ską socjalistkę Marię Izquierdo uchwałą opowiedziało się 242 parlamentarzystów, 240 było przeciw, a 42 wstrzymało się od głosu. W dokumencie feministki stawiają jako swego wroga i krzywdziciela Kościół katolicki". Szczególnie ostro atakowano postawę Kościoła w sprawie ochrony życia poczętego. Liberalna posłanka z Grecji Anna Karamanou w bezprecedensowy sposób zaatakowała Kościół katolicki w Polsce, zarzucając mu, że rzekomo " łamie prawa kobiet".
Uchwałę Parlamentu Europejskiego skomentował w tymże numerze Naszego Dziennika prof. dr hab. Janusz Nagórny z KUL-u, mówiąc m. in., że: "Inicjatywy kobiet ogarniętych amokiem skrajnego feminizmu tylko pozornie uderzają w Kościół (...). Skrajny feminizm - i to nie tylko w polskim wydaniu - jest kontynuacją marksistowskiej, komunistycznej ideologii. Oto miejsce walki klas zajęła walka płci, a dialektyka postępu, proponowana przez feministki, poraża skrajnym relatywizmem ( ...). Feministki, atakując ślepo, stają się (...) wrogami samych siebie, wrogami własnej i cudzej kobiecości. Wiele z nich nigdy nie zaakceptowało własnej kobiecości, a chcą bronić innych kobiet.

Nieprawdziwe uogólnienia - na eksport

Maciej Rybiński ostro skrytykował publikowany w niemieckim Die Zeit tekst znanego publicysty postkomunistycznej Polityki Adama Krzemińskiego. Rybiński przypomniał w Rzeczpospolitej z 11 marca w tekście pt. Sztuka tworzenia klisz, że środowisko Die Zeit przez wiele lat uprawiało w Niemczech "salonowe idealizowanie salonowego socjalizmu", m.in. przy współpracy z komunistycznym premierem M. F. Rakowskim. Krzemiński w publikowanym w Die Zeit z 31 stycznia tekście doprowadził - według Rybińskiego - do "dziwnego zniekształcenia" obrazu sporów wokół Unii Europej-skiej w Polsce. Przedstawił je jako walkę rzekomego antyeuropejskiego "marginesu" z SLD jako "jedyną proeuropejską siłą w Polsce", która "broni proeuropejskiej opcji przed narodowo-katolicką Ligą Giertycha i watażką Hitlepperem". Przy okazji, generalizując, Krzemiński zaatakował jako "antyeuropejskich" absolwentów KUL-u. Jak pisał Rybiński: "Niemcy do klisz na temat Polaków - że kradną samochody i po rozszerzeniu UE wszyscy przeprowadzą się do RFN - mogą dodać kolejne, gwarantowane autorytetem Adama Krzemińskiego. Polacy, pod przewodem absolwentów KUL, są przeciw Europie i zgnębią cywilizowaną, proeuropejską i sprawującą władzę z wyboru lewicę".

"Trybuna" chwali Michnika

W SLD-owskiej Trybunie z 9-10 marca - obszerny wybór fragmentów z wywiadu udzielonego przez Adama Michnika berlińskiemu miesięcznikowi Dialog. Michnik twierdzi tam m. in., że "filozofia bojkotowania SLD od początku była skazana na niepowodzenie". Twierdzi, że sam po upadku komunizmu chciał doprowadzić do likwidacji podziałów w narodzie, przeciwstawiając się odsuwaniu SLD ect. Dodaje: "Ja w moim obozie przegrałem i tę Polskę pozszywał Kwaśniewski". Komentujący ten wywiad zastępca redaktora naczelnego Trybuny Marek Barański, niegdyś tak skompromitowany jako jeden z janczarów propagandy stanu wojennego, akcentuje, że zdecydowanie woli w wypowiedziach Michnika jego wersję eksportową, w stylu wywiadu dla berlińskiego Dialogu.

Profesor Kaleta ostrzega

Głośny ekonomista, b. rektor wyższej uczelni ekonomicznej we Wrocławiu i b. poseł na Sejm - prof. Józef Kaleta ostrzega na łamach lewicowego Przeglądu z 11 marca przed panegirycznym stosunkiem do inwestycji zagranicznych w Polsce. Pisze: "Nie ma chyba obecnie na świecie (poza Polską) kraju, w którym inwestycje zagraniczne przynosiłyby państwu tak ogromne straty. Znany ekonomista, prof. Józef Rutkowski, dowodzi, że straty budżetu z tytułu uchylania się inwestorów zagranicznych od płacenia podatku dochodowego od osób prawnych przekroczyły w latach 1997-99 7 mld zł. Stąd często słyszy się, że Polska jest rajem podatkowym dla inwestorów zagranicznych".

2002-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Św. Iwo - mniej znany święty

Iwo Hélory żył w latach 1253 -1303 we Francji, w Bretanii. Urodził się w Kermartin, w pobliżu Tréguier. Po ukończeniu 14. roku życia studiował w Paryżu na Wydziale Sztuk Wyzwolonych, później na Wydziale Prawa Kanonicznego i Teologii, a w Orleanie na Wydziale Prawa Cywilnego.

Po trwających 10 lat studiach powrócił do rodzinnej Bretanii. Do 30. roku życia pozostawał - jako człowiek świecki - na stanowisku oficjała diecezjalnego w Rennes, sprawując w imieniu biskupa funkcje sędziowskie. Zasłynął jako człowiek sprawiedliwy i nieprzekupny, obrońca interesów biedaków, za których nieraz sam opłacał koszty postępowania, a także - jako doskonały mediator w sporach. Później poszedł za głosem powołania i po przyjęciu święceń kapłańskich skupił się na pracy w przydzielonej mu parafii. Biskup powierzył mu niewielką parafię Trédrez, a po roku 1293 nieco większą - Louannec. Iwo od razu zjednał sobie parafian, dając przykład ubóstwa i modlitwy. W czasach, kiedy kapłani obowiązani byli odprawiać Mszę św. tylko w niedziele i święta, Iwo czynił to codziennie, niezależnie od tego, gdzie się znajdował. Często, chcąc pogodzić zwaśnionych, zanim zajął się sprawą jako sędzia, odprawiał w ich intencji Mszę św. - po niej serca skłóconych w jakiś cudowny sposób ulegały przemianie i jednali się bez rozprawy. Nadal chętnie służył wiedzą prawniczą wszystkim potrzebującym, sam żyjąc bardzo skromnie. Był doskonałym kaznodzieją. Iwo Hélory zmarł 19 maja 1303 r. W 1347 r. papież Klemens VI ogłosił go świętym. Jego kult rozpoczął się zaraz po jego śmierci i bardzo szybko rozprzestrzenił się poza granice Bretanii. Kościoły i kaplice jemu dedykowane zbudowano m.in. w Paryżu i w Rzymie. Wiele wydziałów prawa i uniwersytetów obrało go za patrona, m.in. w Nantes, Bazylei, Fryburgu, Wittenberdze, Salamance i Louvain. Został pochowany w Treguier we Francji, które jest odtąd miejscem corocznych pielgrzymek adwokatów w dniu 19 maja. Warto też dodać, że do Polski kult św. Iwona dotarł stosunkowo wcześnie. Już 25 lat po jego kanonizacji, w 1372 r. jeden z kanoników wrocławskiej kolegiaty św. Idziego, Bertold, ze swej pielgrzymki do Tréguier przywiózł relikwie świętego. Umieszczono je w jednym z bocznych ołtarzy kościoła św. Idziego. Również po relikwie św. Iwona pojechał opat Kanoników Regularnych Henricus Gallici. Na jego koszt do budującego się wówczas kościoła Najświętszej Maryi Panny na Piasku dobudowano kaplicę św. Iwona, w której umieszczono ołtarzyk szafkowy z relikwiami. Niestety, nie dotrwały one do naszych czasów, w przeciwieństwie do kultu, który, przerwany na początku XIX wieku, ożył w 1981 r. Od tego czasu w każdą pierwszą sobotę miesiąca w kaplicy św. Iwona zbierają się prawnicy wrocławscy na Mszy św. specjalnie dla nich sprawowanej. Drugim ważnym miejscem kultu św. Iwona w Polsce jest Iwonicz Zdrój, gdzie znajduje się jedyny w Polsce, jak się wydaje, kościół pw. św. Iwona, z przepiękną rzeźbioną w drewnie lipowym statuą Świętego. Warto też wspomnieć o zakładanych w XVII i XVIII wieku bractwach św. Iwona, gromadzących w swych szeregach środowiska prawnicze, a mających przyczynić się do ich odnowy moralnej. Bractwa te istniały przede wszystkim w miastach, gdzie zbierał się Trybunał Koronny: w Piotrkowie Trybunalskim (zał. w 1726 r.) i w Lublinie (1743 r.). W obydwu do dziś zachowały się obrazy przedstawiające Świętego: w Piotrkowie - w kościele Ojców Jezuitów, w Lublinie - w kościele parafialnym pw. Nawrócenia św. Pawła. Istniały też bractwa w Przemyślu (XVII w.), prawdopodobnie w Krakowie (zachował się XVIII-wieczny obraz św. Iwona w zakrystii kościoła Ojców Pijarów), w Warszawie i we Lwowie. W diecezji krakowskiej czczono św. Iwona w Nowym Korczynie (w 1715 r. w kościele Ojców Franciszkanów konsekrowano ołtarz św. Iwona) oraz w Nowym Sączu, w kręgach związanych z Bractwem Przemienienia Pańskiego. Natomiast we Wrocławiu, w kaplicy kościoła pw. Najświętszej Marii Panny na Piasku, znajduje się witraż wyobrażający św. Iwo. Został on ufundowany w 1996 r. przez adwokatów dolnośląskich z okazji 50-lecia tamtejszej adwokatury.
CZYTAJ DALEJ

Weszła w życie nowelizacja przepisów o rzeczach znalezionych

2026-05-19 08:02

[ TEMATY ]

ustawa

Adobe Stock

We wtorek weszła w życie nowela ustawy o rzeczach znalezionych oraz Kodeksu cywilnego. Nowe przepisy doprecyzowują procedury postępowania z rzeczami znalezionymi oraz zmieniają terminy ich odbioru przez osoby uprawnione.

„Każdy z nas zgubił kiedyś telefon, klucze, słuchawki czy plecak. Chcemy poprzez te zmiany zwiększyć szansę na ich odzyskanie przez właścicieli” - podkreślił wiceminister sprawiedliwości Arkadiusz Myrcha po przyjęciu projektu noweli przez Radę Ministrów. Wskazywał wówczas, że celem nowelizacji przepisów jest „usprawnienie postępowań dotyczących rzeczy znalezionych”.
CZYTAJ DALEJ

Lublin. Marsz dla Życia i Rodziny

2026-05-19 14:57

Paweł Wysoki

Setki rodzin przeszły przez Lublin w Marszu dla Życia i Rodziny.

- Wychodzimy na ulice miasta, aby manifestować piękno życia na różnych jego etapach, piękno małżeństwa i piękno rodziny – powiedziała Patrycja Ziarkiewicz z Ruchu Światło-Życie, głównego organizatora marszu.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję