W 20. rocznicę wprowadzenia stanu wojennego odbyła się w grudniu
ub.r. w Łowiczu sesja popularnonaukowa, poświęcona internowanym z
regionu łódzkiego. W tych dniach ukazały się w formie książki, pod
redakcją Mariana Papisa, materiały z tej sesji. Książka wydana została
dzięki pomocy finansowej mazowieckiej Wyższej Szkoły Humanistyczno-Pedagogicznej
w Łowiczu, Zarządu Regionalnego NSZZ "Solidarność" w Łowiczu oraz
Komitetu Organizacyjnego łowickiej sesji: Wojciecha Gędka, Karola
Głogowskiego, Adama Głowackiego, Stanisława Januszewskiego, Andrzeja
Kerna, Mieczysława Malczyka, Henryka Marczaka, Iwony Olejniczak,
Mariana Papisa, Jerzego Scheura i Antoniego Szaleckiego.
Walorem dokumentalnym publikacji jest pełna lista internowanych
z regionu łódzkiego, pieczołowicie sporządzona przez Henryka Marczaka.
W książce zawarte są m.in. sesyjne wystąpienia abp. Władysława Ziółka,
bp. Alojzego Orszulika oraz wspomnienie z tamtych lat ks. dr. Zbigniewa
Skiełczyńskiego.
Internowani z regionu łódzkiego (obejmującego wówczas
województwo łódzkie, sieradzkie, piotrkowskie i skierniewickie) osadzeni
byli w więzieniach w Sieradzu, Łęczycy i Łowiczu. Do dziś nie jest
uregulowana pod względem prawnym sprawa odszkodowań za bezprawne
pozbawienie wolności. I chociaż wielu z byłych internowanych nie
chce odszkodowań, uważając ówczesną walkę z komunizmem za swój patriotyczny
wybór - trzeba przypomnieć, że internowanie oznaczało nie tylko bezprawne
pozbawienie wolności, ale i - w konsekwencji - dyskryminację późniejszą,
polegającą na zakazie pracy w wielu zawodach, uznawanych przez PRL-owskie
władze za zastrzeżone dla wyznawców marksizmu (m.in. chodziło o nauczycieli,
dziennikarzy, nawet opiekunów społecznych, nie mówiąc już o kadrach
administracyjnych). W konsekwencji wielu internowanych w latach 1981-89
pozbawionych było możliwości wykonywania swego zawodu, więc zawodowego
awansu, materialnej stabilizacji. Ta krzywda do dziś nie została
naprawiona prawnie. W tym celu potrzebna byłaby ustawa sejmowa, uznająca
stan wojenny za bezprawny, albo orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego (
na wniosek 50 posłów albo marszałka Sejmu lub Senatu). Wnioski takie
do dziś nie zostały złożone.
Książka Internowani z regionu łódzkiego dostępna jest
w księgarni "Nike", "Niezależnej" i w księgarni wojskowej przy ul.
Tuwima.
Biskupi spotkali się z przedstawicielami polskiego rządu
10 marca 2026 roku, wicepremier, minister obrony narodowej Władysław Kosiniak-Kamysz oraz minister spraw wewnętrznych i administracji Marcin Kierwiński spotkali się w Sekretariacie Generalnym Konferencji Episkopatu Polski z biskupami uczestniczącymi w 404. Zebraniu Plenarnym Konferencji Episkopatu Polski.
Księga Daniela opowiada o trzech młodzieńcach w piecu. Dzisiejszy fragment pochodzi z tradycji greckiej tej księgi, włączonej między Dn 3,23 a dalszy ciąg opowiadania. Św. Hieronim zauważa, że tekst hebrajsko‑aramejski urywa się przed tą modlitwą. Sama została zachowana w greckich rękopisach. Azariasz modli się „w środku ognia”. Miejsce zagrożenia staje się miejscem modlitwy. Pierwsze zdania uznają sprawiedliwość Boga. Potem pada wyznanie win w liczbie mnogiej. Hieronim podkreśla, że młodzieńcy nie ponosili osobistej winy za dawne odstępstwa, a mówią jako przedstawiciele narodu. Niewinny staje przy winnych i bierze na siebie ciężar wspólnego wstydu. Modlitwa nie ukrywa klęski. Lud został „umniejszony” i upokorzony. Pojawia się prośba „dla Twego imienia”. Imię w Biblii oznacza rozpoznawalność Boga w dziejach. Azariasz prosi, aby Bóg nie odsunął swojego miłosierdzia, mimo że czyny ludu na to zasługują. Tekst wspomina brak wodza, proroka i ofiar. Zostaje tylko postawa skruchy i pokory, która w warunkach wygnania zastępuje to, czego nie można złożyć w świątyni. Hieronim zaznacza, że te słowa mają szczególną wagę w czasie prześladowań; wspólnota traci świętych ludzi i nie może składać ofiar. Modlitwa odwołuje się do Abrahama, Izaaka i Jakuba oraz do obietnicy licznego potomstwa. Pamięć o ojcach staje się językiem nadziei. Tekst łączy prawdę o grzechu z odwagą proszenia. Prośba nie zmierza do pokazowego znaku. Ona zmierza do ocalenia, które pokazuje, że Bóg słyszy także z wnętrza płomieni.
W Niedzielę Dobrego Pasterza, 26 kwietnia, Ojciec Święty wyświęci 8 nowych prezbiterów dla diecezji rzymskiej. Papieska diecezja zyska też 7 diakonów stałych, których kandydaturę zatwierdził Ojciec Święty i którzy otrzymają święcenia z rąk kard. Balda Reiny 18 kwietnia w Bazylice Laterańskiej.
Diecezja rzymska wydała komunikat, w którym poinformowała o zbliżających się święceniach kapłańskich 8 diakonów. Święceń prezbiteratu udzieli im Papież Leon XIV w Bazylice św. Piotra w Niedzielę Dobrego Pasterza, czyli IV Niedzielę Wielkanocną, 26 kwietnia, kilka dni po powrocie z podróży apostolskiej do Afryki (13-23 kwietnia). W diecezjalnym komunikacie poinformowano też, że Ojciec Święty zaaprobował kandydatury 7 diakonów stałych, którzy przyjmą święcenia z rąk papieskiego wikariusza dla diecezji rzymskiej kard. Balda Reiny, 18 kwietnia w Bazylice św. Janów na Lateranie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.