Wypełniając misję "umacniania braci w wierze" (por. Łk 22, 32), Jan Paweł II zabiera głos w sprawach, które odgrywają doniosłą rolę w życiu i działalności duszpasterskiej Kościoła. Jedną z nich jest właściwe sprawowanie sakramentu pojednania, o czym Ojciec Święty pisał już w pierwszej encyklice Redemptor hominis.
Problematykę tę rozwinął i naświetlił następnie w adhortacji apostolskiej Reconciliatio et paenitentia - o pojednaniu i pokucie w dzisiejszym posłannictwie Kościoła - będącej owocem prac Synodu Biskupów w 1983 r. Wielkie znaczenie sakramentu pokuty w życiu chrześcijańskim Jan Paweł II uwypuklił również w liście apostolskim Novo millennio ineunte, ogłoszonym na zakończenie Wielkiego Jubileuszu Roku 2000, a ostatnio - w liście apostolskim - motu proprio Misericordia Dei.
Wobec kryzysu, jaki daje się zaobserwować w sprawowaniu tego sakramentu w niektórych krajach, Papież we wspomnianym liście uznał za konieczne przypomnieć obowiązujące w Kościele normy. Dokument kładzie nacisk na potrzebę osobistego wyznania win i osobistego rozgrzeszenia. Absolucja zbiorowa jest formą nadzwyczajną, dopuszczalną jedynie w sytuacjach "poważnej konieczności", uniemożliwiających wyspowiadanie poszczególnych penitentów. Zastąpienie spowiedzi indywidualnej absolucją zbiorową nie leży w mocy Kościoła. Jego władza jest ograniczona słowem Chrystusa, które obowiązuje również Papieża. Zadaniem Kościoła jest określanie, kiedy zachodzi sytuacja "poważnej konieczności" i Jan
Paweł II udziela w liście precyzyjnych wyjaśnień na ten temat.
Dokument papieski Misericordia Dei nie nakłada na chrześcijan nowych zobowiązań, ale broni osobowej godności człowieka, którego Bóg zna po imieniu, szuka i chce zbawić, kiedy on od Niego odchodzi. Oczywiście, wyznanie grzechów nie przychodzi łatwo, gdyż upokarza dumę człowieka i odsłania jego wewnętrzną nędzę. Wyznanie win w sakramencie pokuty, połączone z ufnością w miłosierdzie Boże, wyzwala jednak człowieka z obciążeń i wyrzutów sumienia, napełnia jego serce radością i pokojem, przywraca młodość ducha, otwiera na potrzeby innych ludzi.
W nowym numerze polskiego wydania L´ Osservatore Romano ( nr 6/2002) redakcja zamieszcza list apostolski Jana Pawła II Misericordia Dei, a także list papieski skierowany do uczestników II Światowego Zgromadzenia poświęconego problemom starzenia się ludności.
Wiele miejsca w numerze zajmują materiały z beatyfikacji sześciorga sług Bożych oraz ze spotkania kardynałów i przedstawicieli Episkopatu Stanów Zjednoczonych z kardynałami Kurii Rzymskiej, poświęconego bolesnemu problemowi molestowania seksualnego nieletnich.
Obszerny dział stanowią przemówienia Ojca Świętego na takie tematy, jak: środki społecznego przekazu i ewangelizacja, obrona prawa do życia każdej istoty ludzkiej, dialog Kościoła z kulturami naszych czasów, wychowanie do solidarności w świecie globalizacji, duchowość komunii.
Nadto w numerze Czytelnik znajdzie: 8 katechez środowych Ojca Świętego poświęconych modlitwie brewiarzowej, niedzielne rozważania przed modlitwą maryjną, artykuły, m.in. na temat ważności chrztu udzielanego przez mormonów oraz Pism Świętych narodu żydowskiego.
Numer zamykają: szczegółowa Kronika działalności Ojca Świętego, Dekrety w sprawach kanonizacyjnych oraz Intencje Apostolstwa Modlitwy na 2003 r.

Redakcja informuje, że przedruki tekstów opublikowanych na łamach naszego pisma powinny być opatrzone notą zawierającą tytuł L´ Osservatore Romano, wyd. polskie oraz numer, z którego pochodzą. Dotyczy to również tekstów udostępnionych przez nas na stronach Internetu.