Już od wielu lat Ojciec Pio, jego duchowość i pisma są obecne
w licznych publikacjach. Zdarza się jednak, że poszukujący sensacji
autorzy wybierają z życiorysu Błogosławionego tylko niektóre wątki,
a fakty komentują w sposób dowolny. Dlatego dobrze się stało, że
właśnie w tym roku - roku kanonizacji Ojca Pio - znalazła się w polskich
księgarniach tłumaczona z języka włoskiego obszerna biografia, której
autorem jest o. Alessandro da Ripabottoni. Autor należy do Zakonu
Braci Mniejszych Kapucynów Prowincji Foggia, tej samej, do której
w 1903 r. wstąpił i należał Ojciec Pio. Biografia ma charakter oficjalny,
bowiem Kongregacja przygotowująca dekret o heroiczności cnót kandydata
na ołtarze wymaga przygotowania naukowej, dobrze udokumentowanej
biografii. To właśnie Ojcu Alessandro zlecono napisanie takiej pracy.
Autor starannie wykorzystał dostępne źródła: listy Ojca Pio, kroniki
klasztorne, wypowiedzi naocznych świadków. Sylwetkę Błogosławionego
przedstawił w sposób rzeczowy, nie unikając opisu trudnych problemów,
jakie zaistniały w jego życiu.
Polskie tłumaczenie, którego dokonał o. Gracjan Franciszek
Majka OFM Cap. oparte jest na wydaniu z 1999 r. Na początku znajduje
się szczegółowe Kalendarium życia o. Pio. Biografia została przedstawiona
w piętnastu rozdziałach. Jej uzupełnieniem jest bogaty zestaw fotografii
z życia Błogosławionego oraz miejsc, z którymi był związany.
O. Alessandro da Ripabottoni OFMCap, "Święty Ojciec Pio.
Cyrenejczyk dla wszystkich". Tłum.: o. Gracjan Franciszek Majka
OFMCap., Wydawnictwo "M", Kraków 2002. Adres Wydawnictwa: ul. Zamkowa
4/4, 30-301 Kraków, tel./fax (012) 269-34-62, 269-32-74, 269-32-77, http://www.wydm.pl;e-mail:
wydm@wydm.pl
Czas mija, zmieniają się pokolenia, odchodzą świadkowie historii, a jednak sprawa zabójstwa bł. ks. Jerzego Popiełuszki nadal budzi emocje i prowokuje pytania. Wydawać by się mogło, że po ponad czterech dekadach od tej zbrodni znamy już wszystkie najważniejsze fakty. A przynajmniej powinniśmy.
Tymczasem lektura opublikowanego na portalu Niedziela.pl [https://www.niedziela.pl/artykul/124973/Tajna-akcja-wydobycia-z-Wisly-zwlok-ks-Popieluszki] wywiadu z Piotrem Laudańskim, byłym płetwonurkiem jednostki antyterrorystycznej MO, każe spojrzeć na tę historię jeszcze raz.
Jakie są ostateczne rzeczy człowieka? Takie pytanie pamiętamy na pewno z katechizmu. Pamiętamy też pewnie odpowiedź na to pytanie. Ostatecznymi rzeczami człowieka są: śmierć, sąd Boży, niebo albo piekło. Ale czy piekło może być puste? Czy możliwe jest, by wszyscy ludzie zostali zbawieni? Te pytania pojawiają się już od pierwszych wieków chrześcijaństwa.
Jak w każdej dyskusji teologicznej – zaczynamy od sięgnięcia do Pisma Świętego. Tam szukamy objaśnienia, wskazówek i rozwiązania wątpliwości. Tymczasem Biblia daje nam argumenty zarówno za powszechnym zbawieniem, jak też za wiecznym potępieniem. Polemika często polega na ustawieniu się radykalnie po jednej lub po drugiej stronie sporu, a trzeba spojrzeć całościowo na źródła skrypturystyczne i osadzić je we właściwym kontekście.
Przez sześć dni miasto, w którym narodził się kult Bożego Miłosierdzia, stało się miejscem modlitwy, świadectw, dyskusji o pomocy ofiarom wojen i ludziom wykluczonym. Od 7 do 12 czerwca stolica Litwy gościła uczestników VI Światowego Apostolskiego Kongresu Miłosierdzia. Wydarzenie zgromadziło ponad 5 tysięcy pielgrzymów z kilkudziesięciu krajów pod hasłem „Budujemy Miasto Miłosierdzia”.
Wybór Wilna na gospodarza kongresu nie był przypadkowy. To właśnie w tym mieście, w latach trzydziestych XX wieku żyła święta Faustyna Kowalska i jej spowiednik, błogosławiony ksiądz Michał Sopoćko. W Wilnie powstał pierwszy obraz Jezusa Miłosiernego namalowany przez Eugeniusza Kazimirowskiego. Tutaj również została podyktowana Koronka do Miłosierdzia Bożego, dziś odmawiana przez miliony katolików na całym świecie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.