W Społecznym Ogrodzie w Bytnicy 18 czerwca sadzono winorośle. Wszystko w ramach kolejnego etapu projektu Caritas Laudato si'.
- Społeczny Ogród to jak sama nazwa wskazuje miejsce, w którym lokalna społeczność, a więc mieszkańcy naszej miejscowości wspólnie angażują się w uprawę warzyw i roślin, by później móc skorzystać z tego co urośnie. Jest to wspólne dobro wytwarzane przez wspólnotę wiernych dla naszego pożytku - mówi ks. Sławomir Strzyżykowski, proboszcz parafii pw. św. Apostołów Piotra i Pawła w Bytnicy.
- W drugim etapie projektu Caritas Laudato si' promujemy ekologię integralną, a więc poszanowanie przyrody, aby nasze życie było spójne z tym co w niej jest. My skupiliśmy się na promowaniu tego co rośnie w naszym ogrodzie, a więc na bioróżnorodności, dlatego też ostatnio zaprosiliśmy dwie grupy dzieci z przedszkola, które w ramach konkursu musiały rozpoznać rośliny po zapachu albo rozpoznając nasiona. Później dzieci siały te rośliny, a więc promujemy życie dla natury i razem z nią. W tym roku posadziliśmy różne odmiany pomidorów, dynie i cukinie, sałatę, rzodkiew, szczypiorek, truskawki, ziemniaki i kwiaty - dodaje proboszcz z Bytnicy.
W ostatnim czasie w Bytnicy po przerwie spowodowanej pandemią ponownie odbyły się warsztaty dotyczące bioróżnorodności dla dzieci. - Dzieci potrzebują ogrodów, bezpośredniego kontaktu z przyrodą. Staramy się tutaj uczyć jak wyhodować jedzenie w ogrodzie. Dzieci mają swoje grządki, uprawiają trochę warzyw, a więc poznają cały cykl "od ziarenka aż do stołu". To jest bardzo istotne, a także to, żeby uczyły się, że są bardzo różne rośliny i nie wszystkie z nich muszą służyć tylko i wyłącznie człowiekowi. Tego staramy się nauczyć - mówi Bogdan Kasperski z Anielskich Ogrodów w Bytnicy.
Potrzeba roztropności – apeluje swoją postawą Jezus. Uderzają słowa Ewangelisty, który mówi, że Jezus, kiedy usłyszał, że Jan został uwięziony, usunął się do Galilei. Dla czego? Obawiał się Heroda? Ale czy Bóg może się kogoś bać? Przed kimś uciekać?
Gdy Jezus posłyszał, że Jan został uwięziony, usunął się do Galilei. Opuścił jednak Nazaret, przyszedł i osiadł w Kafarnaum nad jeziorem, na pograniczu ziem Zabulona i Neftalego. Tak miało się spełnić słowo proroka Izajasza: «Ziemia Zabulona i ziemia Neftalego, na drodze ku morzu, Zajordanie, Galilea pogan! Lud, który siedział w ciemności, ujrzał światło wielkie, i mieszkańcom cienistej krainy śmierci wzeszło światło». Odtąd począł Jezus nauczać i mówić: «Nawracajcie się, albowiem bliskie jest królestwo niebieskie». Przechodząc obok Jeziora Galilejskiego, Jezus ujrzał dwóch braci: Szymona, zwanego Piotrem, i brata jego, Andrzeja, jak zarzucali sieć w jezioro; byli bowiem rybakami. I rzekł do nich: «Pójdźcie za Mną, a uczynię was rybakami ludzi». Oni natychmiast, zostawiwszy sieci, poszli za Nim. A idąc stamtąd dalej, ujrzał innych dwóch braci: Jakuba, syna Zebedeusza, i brata jego, Jana, jak z ojcem swym Zebedeuszem naprawiali w łodzi swe sieci. Ich też powołał. A oni natychmiast zostawili łódź i ojca i poszli za Nim. I obchodził Jezus całą Galileę, nauczając w tamtejszych synagogach, głosząc Ewangelię o królestwie i lecząc wszelkie choroby i wszelkie słabości wśród ludu.
Historia uczy, że tyranie opierają się na strachu i zapomnieniu. Wolność natomiast opiera się na pamięci i solidarności - powiedział w niedzielę prezydent Polski Karol Nawrocki w Katedrze Wileńskiej podczas uroczystości upamiętniających 163. rocznicą wybuchu powstania styczniowego.
Podziel się cytatem
Zaznaczył, że historia zatacza koło, a jej najgroźniejsze momenty zawsze zaczynają się od próby odebrania innym prawa do wolności. - Ale to od nas zależy, czy zatoczy je jako powrót do niewoli, czy jako potwierdzenie, że Europa wyciągnęła wnioski ze swojej przeszłości - zaznaczył.
Zbiory Biblioteki Watykańskiej powiększyły się o cenny manuskrypt - kodeks, zawierający żywoty pięciu świętych oraz „Historię Longobardów” autorstwa Pawła Diakona. To autograf, który od połowy XVII w. znajdował się w watykańskich kolekcjach, ale w roku 1798 został uznany za zaginiony.
Cymelia, stanowiące część przechowywanego w Bibliotece Watykańskiej zbioru Palatini latini, zostały zakupione w wiedeńskim antykwariacie Inlibris Huga Wetschereka. Składa się na nie papierowy rękopis liczący 115 kart i dwie karty ochronne, zawierający zapis żywotów pięciu świętych: Cyriaka, Galla, opata Maura, Goara oraz Burkarda, biskupa Wormacji, a także „Historię Longobardów”, najważniejsze dzieło benedyktyńskiego mnicha Pawła Diakona, powstałe pod koniec VIII w.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
