Reklama

Poradnik dla bezrobotnego

Rozmowa kwalifikacyjna (2)

Niedziela Ogólnopolska 22/2003

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Dzisiaj zaprezentuję pytania, z którymi można się spotkać podczas rozmowy kwalifikacyjnej. Zaznaczyć należy, że są to pytania stosowane głównie podczas naboru na stanowiska wymagające względnie wysokich kwalifikacji.
W pierwszym rzędzie pracodawca zapytać może o to, co kandydat wie o firmie, w której stara się o pracę, co decyduje o sukcesie takiej firmy i w jaki sposób kandydat może przyczynić się do niego swoją pracą.
Niektóre pytania mogą dotyczyć planów zawodowych kandydata: jak sobie wyobraża swoje - zarówno krótko, jak i długofalowe - cele zawodowe, w jakim miejscu swojej kariery zawodowej chciałby być za 10 lat, a nawet - ile zarabiać w tym czasie? Może paść także pytanie, jak kandydat przygotowuje się do osiągnięcia tych celów? Pytania te mają na celu zorientowanie się, czy praca, o którą się ubiega, przybliża go do tych celów, czy nie. Jeśli przybliża, motywacja do pracy jest znacznie większa. Kandydat powinien być bardzo ostrożny w przedstawianiu wizji swojej kariery zawodowej, ponieważ trudno przewidzieć, jak pracodawca na to zareaguje. Są bowiem pracodawcy, którzy nie lubią zbyt ambitnych pracowników.
Do trudniejszych pytań należą:
- Co pozwala panu/pani sądzić, iż odniesie sukces w swoim zawodzie?
- Dlaczego powinienem pana/panią zatrudnić?
Odpowiedzi na te pytania wymagają takiego zaprezentowania swoich kwalifikacji, aby pracodawca był przekonany, iż - mówiąc w skrócie - kandydat wie, co potrafi. Drugie pytanie wymaga ponadto pewnej odporności psychicznej.
Inne trudne pytania mogą brzmieć:
- Z jakimi największymi problemami spotkał się pan/pani w swojej dotychczasowej pracy i jak sobie z nimi poradził?
- Czego się pan/pani nauczył na swoich błędach w pracy?
Zwłaszcza odpowiedź na drugie pytanie wymaga poważnego namysłu. Po pierwsze - nie trzeba się bać mówić o błędach. Każdy je popełnia, to nie grzech, grzechem jest niewyciąganie z nich wniosków. Trzeba jednak mówić o takich błędach, które nie dyskwalifikują kandydata. Można ich poszukać w czasach, w których było się nowicjuszem, wtedy każdy może się mylić.
Inne pytania z kolei dotyczą poprzedniej pracy. Np.:
- Jak wyglądał pana/pani typowy dzień pracy w poprzedniej firmie?
Odpowiadając na to pytanie, należy pamiętać, że opisując taki dzień, informuje się potencjalnego pracodawcę o tym, czy jest się zorganizowanym, zdyscyplinowanym, jakie ma się priorytety w pracy. Np.: czy ważniejsza kawa i herbata, czy zaplanowanie pracy? Podczas odpowiedzi na to pytanie nie należy ujawniać tajemnic służbowych, nawet gdyby pracodawca bardzo się o to dopytywał, ani też w żadnym wypadku nie należy narzekać na swoich poprzednich pracodawców. Bardzo to źle świadczy o kandydacie.
Mogą też paść inne pytania:
- Jakie są pana/pani silne i słabe strony?
- Czym zajmuje się pan/pani w wolnym czasie?
- Jakie książki lub inne publikacje ze swojej dziedziny przeczytał pan/pani ostatnio?
Odpowiedź na ostatnie pytanie informuje o tym, czy kandydat rozwija się w swoim zawodzie, czy też skończył z wszelką edukacją wraz ze skończeniem szkoły. Jeśli chodzi natomiast o zainteresowania, to informują one o tym, czy kandydat potrafi regenerować siły i czy dzięki nim może się rozwijać. Lepiej powiedzieć o grze w szachy i turystyce pieszej niż o oglądaniu telewizji jako ulubionym sposobie spędzania wolnego czasu.
Część pytań dotyczyć może także szkoły lub studiów. Np.:
- Jakie przedmioty lubił pan/pani najbardziej, a jakie najmniej i dlaczego?
- Czego nauczył się pan/pani w szkole albo na studiach, co mógłby pan/pani wykorzystać w naszej firmie?
Do trudnych pytań zaliczyć także można:
- Jaki rodzaj szefa panu/pani najbardziej odpowiada?
- Co wyprowadza pana/panią z równowagi?
- Proszę siebie opisać.
Odpowiedzi na powyższe pytania świadczą zarówno o wiedzy kandydata z dziedziny zarządzania, jak i o niektórych cechach jego osobowości. Zwłaszcza odpowiedzi na dwa ostatnie pytania świadczą o znajomości samego siebie.
Inne trudne kwestie, z którymi spotkać się można podczas rozmowy kwalifikacyjnej, to pytania dotyczące sytuacji rodzinnej. Prawo pracy w zasadzie poważnie ogranicza możliwość zadawania takich pytań, w praktyce jednak pracodawcy prawie wcale się z tym nie liczą. Najwięcej problemów mają w tej dziedzinie kobiety, które pytane są często, kiedy zamierzają wyjść za mąż, a nawet, kiedy planują mieć dzieci. Prawdę mówiąc, trudno ominąć takie pytania, lepiej więc przygotować sobie zawczasu jakąś odpowiedź, jeśli kandydatce bardzo na tej pracy zależy.
Ostatnim punktem rozmowy kwalifikacyjnej są negocjacje płacowe. O tym jednak - za tydzień.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2003-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Kraków: Pożegnano 415 dzieci martwo urodzonych

2026-10-14 07:28

[ TEMATY ]

dzieci martwo urodzone

Duszpasterstwo Rodzin Dzieci Utraconych Archidiecezji Krakowskiej

W krakowskich Podgórkach Tynieckich odbył się pogrzeb dzieci martwo urodzonych. Ceremonia, podczas której pożegnano 415 dzieci, miała miejsce 13 października 2026 roku.

– Istnieje pokusa, żeby powiedzieć, że dzisiaj żegnamy około czterystu dzieci. To jednak byłoby nie w porządku, bo chcemy każdemu z tych czterystu piętnastu dzieci powiedzieć, że o nim pamiętamy – mówił w homilii ks. dr Janusz Kościelniak, diecezjalny duszpasterz Rodzin Dzieci Utraconych. – Każde z tych dzieci utraconych jest konkretnym człowiekiem, który ma swoich rodziców i rodzinę – dodał kapłan.
CZYTAJ DALEJ

Mnożyć obowiązki cudze, zwalniać własne bark

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

„Jeśli pozwolicie się prowadzić duchowi, nie będziecie podlegać Prawu”. Paweł domyka list przeciwstawieniem dwóch sposobów istnienia całego człowieka, dalekim od dualizmu duszy i materii. „Ciało” (sarx) to człowiek zamknięty w sobie, „duch” to człowiek otwarty na Ducha. Katalog „uczynków ciała” jest jawny, mówi Apostoł, i wylicza piętnaście pozycji. Od nierządu i bałwochwalstwa przez nienawiść, spory, zawiść, gniewy, niewłaściwą pogoń za zaszczytami, niezgodę i rozłamy po pijaństwo i hulanki. Warto zauważyć, że większość listy to grzechy przeciw wspólnocie. „Ciało” niszczy przede wszystkim więzi. Sankcja jest wypowiedziana językiem dziedziczenia: „ci, którzy się takich rzeczy dopuszczają, królestwa Bożego nie odziedziczą”. Po stronie przeciwnej Paweł mówi o owocu, w liczbie pojedynczej, zamiast katalogu „uczynków ducha”: „owocem zaś Ducha jest: miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność, łagodność, opanowanie”. Uczynki się robi, owoc rośnie. Dziewięć wymienionych dóbr tworzy jeden organizm życia, którego korzeniem jest miłość. Wulgata w tym miejscu ma listę rozszerzoną do dwunastu owoców i stąd katechizmowa tradycja dwunastu owoców Ducha Świętego. Sama różnica liczb jest pouczająca. Owocowanie łaski nie daje się domknąć w inwentarzu. „Przeciw takim cnotom nie ma Prawa”. To zdanie ma w sobie dyskretny uśmiech. Żaden kodeks nie ściga miłości ani nie penalizuje pokoju. Kto żyje owocem Ducha, ten wypełnia cel Prawa ponad jego literę (zob. glossę na 6 IX, plenitudo legis dilectio). Warunek jest jeden i Paweł stawia go w formie paschalnej: „ci, którzy należą do Chrystusa Jezusa, ukrzyżowali ciało swoje z jego namiętnościami i pożądaniami”. Owoc rośnie na drzewie krzyża. Nie ma dziewięciu słodyczy bez jednego ukrzyżowania. „Mając życie od Ducha, do Ducha się też stosujmy”. Grecki czasownik znaczy dosłownie iść w szeregu za Duchem, jak żołnierze za znakiem. Życie duchowe jest marszem.
CZYTAJ DALEJ

Powrót do Stumilowego Lasu. Dlaczego warto spędzać czas z dziećmi przy wspólnej lekturze?

2026-10-14 17:10

[ TEMATY ]

książka

Materiał prasowy

Niezależnie, czy masz 5, 25 czy 100 lat, ta książka inspirowana ulubionymi postaciami i miejscami ze świata Kubusia Puchatka sprawi, że od pierwszej litery poczujesz rozgrzewające ciepło i ochotę na Conieco więcej nowych przygód słynnego misia.

W dobie cyfrowej rozrywki i ciągłego pośpiechu, znalezienie chwili na budowanie głębokich relacji w rodzinie bywa prawdziwym wyzwaniem. Tymczasem jeden z najlepszych sposobów na wspólnie spędzony czas mamy na wyciągnięcie ręki. Wspólne czytanie to nie tylko doskonała inwestycja w rozwój dziecka, ale także przestrzeń do budowania więzi, bliskości i przekazywania najważniejszych wartości. Doskonałą okazją, by odkryć tę radość na nowo, jest powrót do uwielbianych przez pokolenia bohaterów w najnowszych książkach wydawnictwa Znak Emotikon o Kubusiu Puchatku.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję