Uroczyste wejście całego orszaku do auli uniwersyteckiej wywołało chwilowe zamieszanie wśród dziennikarzy, bo nie wszyscy od razu dostrzegli, gdzie jest kard. Sodano. Szedł gdzieś pośrodku, ze skromnie spuszczoną głową, zupełnie tak, jak gdyby to nie on był głównym "sprawcą" tego zgromadzenia.
Kard. Sodano został doktorem honoris causa nauk humanistycznych w zakresie nauk o polityce. W swoim przemówieniu nawiązał do niedawnych interwencji Stolicy Apostolskiej na arenie międzynarodowej. Przedstawił historię dyplomacji papieskiej i cele jej działania. "Charakter religijny Stolicy Świętej domaga się, aby zawsze podkreślała pierwszeństwo pokoju i konieczność poszukiwania pokojowych rozwiązań sporów międzynarodowych" - mówił. Zwrócił też uwagę na wyjątkową rolę Papieża Jana Pawła II. "Wspomnijmy tylko 100 zagranicznych podróży duszpasterskich, jakie odbył do dnia dzisiejszego...". Zaznaczył, że za Pontyfikatu Jana Pawła II 82 nowe państwa podjęły relacje dyplomatyczne ze Stolicą Świętą. Papież podpisał również porozumienia z różnymi krajami Europy Środkowej i Wschodniej, np. z Chorwacją, Słowenią, Węgrami oraz konwencję z Kazachstanem. Przyczynił się do podpisania konkordatu z Polską w 1993 r. Po raz pierwszy też Stolica Święta zawarła porozumienie z Izraelem i Autonomią Palestyńską oraz z afrykańskim państwem Gabon, jak również z Organizacją Jedności Afrykańskiej.
Ks. prof. Helmut Juros powiedział w laudacji, że "lojalna nieodłączność i duchowa jedność Sekretarza Stanu i Papieża przekonują ludzi, że rządy w Kościele są sprawowane dobrze".
W uroczystości wzięło udział ok. 30 biskupów, m.in. Prymas Polski - kard. Józef Glemp, kard. Franciszek Macharski, bp Piotr Libera, bp Kazimierz Romaniuk, bp Stanisław Stefanek, bp Antoni Dydycz, bp Sławoj Leszek Głódź. Byli też przedstawiciele władz państwowych i samorządowych.
Doktoraty honoris causa UKSW nadał już m.in. Janowi Pawłowi II, abp. Józefowi Kowalczykowi i kard. Józefowi Glempowi.

Kard. Angelo Sodano jest jednym z najbliższych współpracowników Jana Pawła II oraz jednym z najbardziej znanych dyplomatów watykańskich. Uczestniczy w papieskich podróżach zagranicznych. W Polsce to właśnie on odprawiał Mszę św. w Krakowie pod nieobecność chorego Ojca Świętego. W dyplomacji Stolicy Apostolskiej pracuje już od 43 lat, a od 14 lat kieruje jej najważniejszym urzędem - Sekretariatem Stanu.
Urodził się w 1927 r. w Isola d´Asti w Piemoncie. Ukończył studia filozoficzne i teologiczne w Seminarium Duchownym w Asti, po czym kontynuował naukę w Rzymie, gdzie uzyskał tytuł doktora teologii na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim oraz doktora prawa kanonicznego na Papieskim Uniwersytecie Laterańskim. Święcenia kapłańskie otrzymał w 1950 r. W 1959 r. został powołany do pracy w Stolicy Apostolskiej. Od 1968 r. przez 10 lat pracował w ówczesnej Radzie Publicznych Spraw Kościoła. W 1977 r. papież Paweł VI podniósł go do godności arcybiskupa tytularnego Nova di Cesare i mianował nuncjuszem apostolskim w Chile, gdzie abp Sodano pracował przez ponad 10 lat. Odwiedził w tym czasie prawie wszystkie diecezje i wniósł poważny wkład w dzieło papieskiej mediacji między Chile i Argentyną, której celem było pokojowe rozstrzygnięcie sporu o prawa do terytoriów położonych na południu tych krajów.
23 maja 1988 r. Jan Paweł II powołał go na stanowisko sekretarza Rady Publicznych Spraw Kościoła. Po wejściu w życie konstytucji apostolskiej Pastor bonus abp Sodano objął 1 marca 1989 r. urząd sekretarza ds. relacji z państwami w Sekretariacie Stanu. W tym okresie kierował także pracami Papieskiej Komisji ds. Rosji jako jej przewodniczący. Reprezentował również w tym czasie Stolicę Apostolską na licznych zgromadzeniach międzynarodowych, przede wszystkim na spotkaniach ministrów spraw zagranicznych uczestniczących w Konferencji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie, odbywających się kolejno w: Wiedniu, Kopenhadze, Nowym Jorku i Paryżu.
Funkcję sekretarza stanu Stolicy Apostolskiej kard. Sodano pełni od 1 grudnia 1990 r. (po kard. Agostino Casarolim). Kardynałem mianował go Ojciec Święty w 1991 r.