Przed 15 laty duże rozgoryczenie zapanowało wśród Żydów, gdy wydawane w Watykanie pismo Jezuitów La Civiltà Cattolica (z 19 marca 1988 r.) przyrównało traktowanie Palestyńczyków przez Izraelczyków do traktowania Żydów przez hitlerowców.
Redakcja pisma La Civiltà przypomniała wówczas protest Alberta Einsteina, opublikowany w The New York Times 4 grudnia 1948 r., wkrótce po uznaniu państwa izraelskiego przez ONZ. Oprócz Einsteina protest podpisało 28 znanych Żydów. W proteście tym było stwierdzenie: „(...) pojawienie się nowo stworzonego państwa izraelskiego «partii wolności» (Freedom Party), która to partia polityczna jest bliska swoimi metodami organizacyjnymi, filozofią polityczną i środowiskiem społecznym partii nazistowskiej i faszystowskiej”.
W proteście Einsteina i jego grupy partia Menachema Begina została nazwana „ruchem terrorystycznym, krańcowo prawicowym...”; Einstein wyraził również ubolewanie, że partia ta pod osobistym przywództwem Begina dokonała masakry 240 mężczyzn, kobiet i dzieci w arabskiej wiosce Deir Yassin.
Masakra w Deir Yassin, miejscowości położonej blisko dzisiejszego Yad Vashem - pomnika zagłady Żydów, została w proteście Einsteina opisana jako typowa zbrodnia faszystowska, podobna do zbrodni hitlerowskich popełnianych na Żydach, Arabach, Brytyjczykach i innych nacjach w celu stworzenia „państwa nadrzędnego” (Leader State) jako celu faszystów osiąganego kłamstwem i terrorem.
Protest grupy Einsteina przypomniał, że ówczesny premier izraelski Icchak Szamir był terrorystą i brał udział w zbrodni syjonistów w Deir Yassin, a jako premier upierał się, że Wybrzeże Zachodnie i Gaza zostaną „na zawsze” pod kontrolą Izraela. Dziś Szamirowi wtóruje Ariel Szaron, pod którego rządami odbyła się masakra obozów uciekinierów palestyńskich w Libanie. On też sprowokował powstanie Palestyńczyków, dzięki któremu osiągnął władzę.
Niewiele się zmieniło od protestu Einsteina, jak i późniejszego artykułu pisma jezuickiego La Civiltà Cattolica, tyle że teraz zabudowania wioski arabskiej Deir Yassin służą jako szpital dla umysłowo chorych, który można widzieć gołym okiem z Yad Vashem.
Sprawa masakry ok. 300 Polaków w Koniuchach 29 stycznia 1944 r., dokonanej przez Żydów uzbrojonych przez Sowietów, nie była znana Einsteinowi i grupie Żydów, którzy podpisali wspólny protest przeciwko masakrze Palestyńczyków w Deir Yassin. Natomiast 8 sierpnia br. pisze na ten temat Marc Perelman w piśmie Forward, donosząc, że IPN bada sprawę masakry Polaków w Koniuchach na żądanie Polskiego Kongresu w Kanadzie i że Żydzi, którzy żyją i brali udział w tego rodzaju akcjach przeciwko ludności polskiej, uważają, iż szkodliwe intencje powodują prowadzenie publicznej dyskusji na taki temat.
Wiadomo, że komendant grupy partyzantów, którzy dokonali masakry w Koniuchach - Genrikas Zimanas (vel Henrich Ziman, vel „Jurgis”), został odznaczony przez „władzę ludową” Krzyżem Virtuti Militari. Teraz bezpośrednim celem wyjaśnienia tej sprawy jest odebranie temu człowiekowi tego najwyższego polskiego odznaczenia i pociągnięcie żyjących sprawców masakry w Koniuchach do odpowiedzialności.
Zbrodnicze akcje Żydów przeciwko ludności polskiej odbyły się i w innych miejscowościach, jak np. w Nalibokach, gdzie w nocy z 8 na 9 maja 1943 r. uzbrojeni Żydzi zmasakrowali ok. 130 Polaków.
Ustalenie prawdy o zbrodniach popełnionych na Polakach przez Żydów współpracujących z Sowietami jest bardzo ważne przy ciągłych atakach na Polaków przez żydowski ruch roszczeniowy.