Ojciec dr Mariusz Tabulski, teolog i pedagog, paulin z klasztoru Na Skałce w Krakowie, prefekt w Paulińskim Seminarium Duchownym, wcześniej duszpasterz młodzieży skupionej we wspólnotach Drogi Neokatechumenalnej, przewodnik wielu pielgrzymek na Jasną Górę oraz do Rzymu, wydał książkę zatytułowaną: Edukacja i formacja w młodzieżowych wspólnotach. Centralnym zagadnieniem książki jest temat religijności młodych ludzi, a patrząc szerzej - proces kształtowania się ich tożsamości religijnej. Autor połączył perspektywę teologiczną z pedagogiką społeczną, ukazując młodzieżową wspólnotę religijną jako środowisko wychowawcze.
Jacy są dzisiaj młodzi katolicy, którzy znaleźli się we wspólnocie religijnej? Skąd idą, dokąd zmierzają, czym się kierują? Co im przeszkadza w tej wędrówce, a co pomaga? Te i inne pytania postawione przez o. Mariusza Tabulskiego nabierają dzisiaj - w dobie kultury masowej, integracji europejskiej i globalizacji - szczególnej wagi. Nie wystarczy powiedzieć, że młodzi żyją obecnie w świecie silnie zróżnicowanym, że oferuje im się życie wolne, twórcze i godziwe... Należy też zgodnie z prawdą ukazywać im zagrożenia biedą, chaosem moralnym, pustką życiową. Nie będzie żadnym odkryciem stwierdzenie, że młodym często brakuje silnych punktów oparcia i pomocy, nie sprzyja im, w takim stopniu, w jakim mogłaby to czynić, ani rodzina czy szkoła, ani też społeczeństwo czy państwo.
Także Kościół nie zawsze potrafi przyjść młodym z pomocą, bo i sam nie jest wolny od dylematów, którymi żyją ludzie. Pewien duszpasterz wyraził to słowami: „Zanim młodzież nauczy się Kościoła, Kościół musi nauczyć się młodzieży. I nie da się inaczej”. Stąd mamy w książce o. Mariusza Tabulskiego modelowe postawy młodych: obok postaci „uciekiniera” oraz „poszukiwacza” jest postać „uczestnika”, czyli kogoś świadomie i aktywnie zaangażowanego w działalność młodzieżowych grup, wspólnot, stowarzyszeń czy ruchów religijnych. Ale jest w tej galerii młodych ludzi opisanych przez Autora także inna rzeczywista postać: to „błądzący”, członek sekty religijnej lub wspólnoty parareligijnej, ktoś, kto odszedł od Kościoła albo w ogóle do niego nie trafił. W tym świetle relacja: Kościół - młodzież, widziana jako proces wzajemnego „uczenia się”, jawi się jako rozległy i skomplikowany obszar rzeczywistości.
Jak pisze w przedmowie do książki prof. Wiesław Theiss, Autor podjął się diagnozy uczestnictwa młodzieży we wspólnotach oraz skonstruowania modelu „pedagogiki uczestnictwa”, czyli zaprojektowania programu wychowawczego, zawierającego system działań wyzwalających i ukierunkowujących osobowy i społeczny rozwój młodych ludzi za pośrednictwem uczestnictwa w religijnych wspólnotach. Podstawę książki stanowi twórczo zastosowana, przyjęta od Karola Wojtyły, koncepcja „uczestnictwa”, rozumiana jako zaangażowanie osoby we własne człowieczeństwo, w człowieczeństwo drugiej osoby oraz zaangażowanie w dobro wspólne. W centrum tej koncepcji aktywnego uczestnictwa jest „miłość społeczna”, emocjonalne i intelektualne, a także (auto) krytyczne i praktyczne zaangażowanie jednostki i wspólnoty w pomnażanie dobra wspólnego.
Książka ta jest szczególnie ważna dla wychowawców, ponieważ daje odpowiedź na następujące główne pytania: W jaki sposób budować wspólnotę religijną, aby była środowiskiem wychowawczym i środkiem formacji? Jak rodzi się doświadczenie społeczne wśród młodych uczestników wspólnot religijnych i jakie ma ono znaczenie? Jak prowadzić działania formacyjne, aby członkowie wspólnoty aktywnie włączyli się w rozwój własny oraz uczestniczyli w dynamice dobra wspólnego, tj. sferze życia społecznego, kulturowego, politycznego, gospodarczego, edukacyjnego czy religijnego? Co jest źródłem ograniczenia albo wręcz niekiedy deformowania przez wspólnoty religijne osób, jak i wspólnotowego uczestnictwa?

O. Mariusz Tabulski OSPPE, Edukacja i formacja w młodzieżowych wspólnotach religijnych, Jasna Góra-Kraków 2004, Paulinianum. Książkę można zamawiać u Autora: ul. Skałeczna 16, 31-065 Kraków; e-mail: mariokt@wp.pl