Żadna okoliczność, żaden cel, żadne prawo na świecie nigdy nie będą mogły uczynić godziwym aktu, który sam w sobie jest niegodziwy, ponieważ sprzeciwia się Prawu Bożemu, zapisanemu w sercu każdego człowieka, poznawalnemu przez sam rozum i głoszonemu przez Kościół.
Jan Paweł II, encyklika „Evangelium vitae“

Żywy człowiek - istota rozumna - to wielkie wyzwanie i zadanie. Ten szacunek dla człowieka musi zaczynać się od poszanowania jego integralności, wolności, a przede wszystkim prawa do życia.
Życie jest wartością fundamentalną dla każdego z nas. Żywi mogą rozwijać się, cieszyć się życiem, pracować, tworzyć, kochać. „Nie zabijaj” - mówi V przykazanie Dekalogu. Zabójstwo nie tylko jest skierowane przeciwko człowiekowi, odbierając mu życie. Jest to także poważne wystąpienie przeciwko Bogu, który jest Dawcą Życia.
Powszechna Deklaracja Praw Człowieka mówi: „Każdy człowiek ma prawo do życia, wolności i bezpieczeństwa swojej osoby (art. 3)…”. Pamiętajmy jednak, że powstała ona dopiero po tragicznych dla ludzkości doświadczeniach II wojny światowej, kiedy ludzkość sądząc zbrodnie przeciwko ludzkości w Norymberdze, zdała sobie sprawę, do czego doprowadziła ideologia, że nie każde ludzkie życie jest warte życia.
My, Polacy, szczególnie doświadczeni przez historię, wiemy, że ludzkie życie i jego godność muszą podlegać ochronie. O to przede wszystkim upominaliśmy się, walcząc z reżimem komunistycznym i tworząc „Solidarność”. Dlatego właśnie w naszej polskiej konstytucji jest umieszczony art. 38, który mówi: „Rzeczpospolita Polska zapewnia każdemu człowiekowi prawną ochronę życia”. Każdemu - to znaczy, że to prawo chroni wszystkich. WSZYSTKICH! Trybunał Konstytucyjny orzekł, że w demokratycznym państwie prawa życie człowieka jest wartością podstawową i jest chronione w każdej jego fazie rozwojowej. Nie może zresztą być inaczej, bo jak mogłoby normalnie funkcjonować państwo, które nie chroni życia swoich obywateli.
Pytanie: Czy zawsze i od początku? Tutaj rzeczywiście pojawia się wyjątkowy szum informacyjny. Do głosu dochodzą ideologia, osobiste przekonania czy emocje. Tymczasem nauka już dawno odpowiedziała na pytanie dotyczące początku życia człowieka. Jest nim połączenie się rodzicielskich komórek rozrodczych: jajowej matki i nasiennej ojca. To wydarzenie rozpatrywane na płaszczyźnie czysto biologicznej jasno pokazuje nam, że moment ten, który nazywamy zapłodnieniem, jest początkiem życia nowej, całkowicie integralnej, niepowtarzalnej istoty ludzkiej. Dzisiejsza genetyka jednoznacznie stwierdza, że dziecko poczęte w łonie matki nie jest marchewką, kijanką, konikiem morskim czy małpką, ale człowiekiem o wyglądzie charakterystycznym dla swojego gatunku i wieku. Należy tu przypomnieć, że ludzkie życie upływa w czasie, jest procesem. Każdy z nas był kiedyś embrionem, płodem, noworodkiem...
Nie można znaleźć żadnego innego momentu w rozwoju prenatalnym człowieka, aby móc twierdzić, że przedtem nie był on istotą ludzką. Pozostawienie jakiegokolwiek okresu życia człowieka bez ochrony, natychmiast powoduje naruszanie jego integralności i śmierć. Jeśli prawo w ustawie zasadniczej chroni życie każdego człowieka jako wartość fundamentalną, dotyczyć to musi także początków życia.
Każdy człowiek ma prawo do życia, także chory i słaby. Nie można likwidować choroby przez usunięcie pacjenta. Dziecko w łonie matki także jest pacjentem. W wypadku choroby można i trzeba je leczyć. Medycyna ciągle stwarza w tej dziedzinie nowe możliwości. Jak będzie wyglądał nasz świat i nasze społeczeństwo, jeśli będziemy zabijać chorych, aby nie mieć z nimi kłopotu? Dotyczy to także końca ludzkiego życia. Każdego z nas może kiedyś dotknąć choroba, co spowoduje, że staniemy się uciążliwi dla otoczenia.
Konstytucyjna zasada ochrony życia każdego człowieka powinna być jednoznaczna i obejmować wszystkich. Aby taka była, trzeba ją doprecyzować, przypominając, że życie ludzkie rozpoczyna się od poczęcia. Na tym właśnie polega poprawka Konstytucji RP, którą obecnie rozważa parlament.
Polska jako kraj należący do Unii Europejskiej ma pełne prawo do samostanowienia w tej tak ważnej sprawie. Podobny zapis w swojej konstytucji ma również Irlandia. Społeczeństwo irlandzkie jest dumne ze swojej konstytucji. My, Polacy, możemy i zrobimy to samo. W ten sposób zrealizujemy wielokrotnie wyrażane życzenie wielkiego Polaka Jana Pawła II, aby Polska chroniła każde ludzkie życie.