To bardzo wymowne, że spośród wielu nazw, którymi na przestrzeni wieków określano Eucharystię, Ojciec Święty wybrał na tytuł posynodalnej adhortacji słowa św. Tomasza z Akwinu: „Sacramentum caritatis” (Sakrament miłości). W ten sposób Benedykt XVI już samą nazwą dokumentu nawiązuje wyraźnie do swej encykliki „Deus caritas est”. Od początku pontyfikatu Papież kładzie nacisk na prawdę o miłości we wszystkich jej wymiarach, chodzi bowiem o sprawę wielkiej wagi dla Kościoła i ludzkości. Miłość Jezusa w Eucharystii zawsze budziła w ludziach zdumienie. W czasie Ostatniej Wieczerzy zdumieli się apostołowie, kiedy ich Mistrz, „umiłowawszy swoich do końca” (por. J 13, 1), pochylił się przed nimi i zaczął im umywać nogi. Zdumieli się też dwaj uczniowie z Emaus, gdy rozpoznali Pana przy łamaniu chleba.
Wcielona miłość Boga musi zdumiewać. Taka jest jej natura. Z niezwykłą gorliwością nauczał o sakramencie miłości sługa Boży Jan Paweł II, który opublikował ważne dokumenty poświęcone „wielkiej tajemnicy wiary”, w tym encyklikę „Ecclesia de Eucharistia”, oraz ogłosił w Kościele Rok Eucharystii.
Posynodalna adhortacja apostolska o Eucharystii - źródle i szczycie życia oraz misji Kościoła jest owocem XI Zwyczajnego Zgromadzenia Ogólnego Synodu Biskupów, które odbyło się w Watykanie w dniach 2-23 października 2005 r. W adhortacji Papież przedstawia i w sposób autorytatywny potwierdza i pogłębia zasadnicze kwestie wysunięte na Synodzie, które były przedmiotem dyskusji jego uczestników. W tekście znajdujemy odniesienia do takich dokumentów, jak Lineamenta, Instrumentum laboris, Relationes czy Propositiones, a także do wypowiedzi i świadectw Ojców Synodalnych. Adhortacja wieńczy zatem Synod o Eucharystii, zwołany przez sługę Bożego Jana Pawła II, a zarazem wskazuje współczesnemu Kościołowi drogę do ożywiania i pogłębiania w Ludzie Bożym pobożności eucharystycznej. Temu celowi będzie służyło również opracowanie Kompendium eucharystycznego.
W najnowszym numerze (4/2007) obok ogłoszonej w marcu adhortacji apostolskiej Benedykta XVI „Sacramentum caritatis” zamieszczone są również teksty papieskie wygłoszone w okresie Wielkiego Postu, a także przemówienia skierowane na początku roku do korpusu dyplomatycznego i do osób konsekrowanych. W dziale Kościół w Polsce znajduje się informacja o działalności Fundacji Jana Pawła II.
D.
„L’Osservatore Romano” można zamówić pod adresem: Księża Pallotyni, ul. Wilcza 8, 05-091 Ząbki k. Warszawy.
Pod hasłem „dostosowania do zmian demograficznych” rząd przygotowuje kolejne zmiany w prawie oświatowym, które w praktyce mogą doprowadzić do masowej likwidacji szkół – szczególnie na terenach wiejskich. Choć oficjalne deklaracje mówią o ochronie małych placówek, zapisy projektów ustaw odsłaniają także inną logikę: ograniczanie odpowiedzialności państwa za edukację i przerzucanie konsekwencji na samorządy oraz rodziny.
W debacie o przyszłości polskiej szkoły coraz częściej słyszymy język kalkulatora, a coraz rzadziej – język odpowiedzialności za wspólnotę, kulturę i przyszłość młodego pokolenia. Według danych przedstawionych przez wiceministra edukacji Henryka Kiepurę, w Polsce funkcjonuje dziś 1977 publicznych szkół podstawowych, w których uczy się 100 lub mniej uczniów. To oznacza, że potencjalnie niemal dwa tysiące placówek może znaleźć się na liście do likwidacji lub reorganizacji. W 2025 roku zlikwidowano 112, ale liczba ta mogła być niemal dwukrotnie większa. Wniosków wpłynęło bowiem blisko 200. Rząd zapewnia, że chce przeciwdziałać zamykaniu szkół, wzmacniając rolę kuratora oświaty oraz wprowadzając obowiązkowe konsultacje społeczne z rodzicami. To jednak działania kosmetyczne wobec znacznie głębszych zmian legislacyjnych, które realnie otwierają drogę do demontażu lokalnej sieci szkolnej.
Pod hasłem „dostosowania do zmian demograficznych” rząd przygotowuje kolejne zmiany w prawie oświatowym, które w praktyce mogą doprowadzić do masowej likwidacji szkół – szczególnie na terenach wiejskich. Choć oficjalne deklaracje mówią o ochronie małych placówek, zapisy projektów ustaw odsłaniają także inną logikę: ograniczanie odpowiedzialności państwa za edukację i przerzucanie konsekwencji na samorządy oraz rodziny.
W debacie o przyszłości polskiej szkoły coraz częściej słyszymy język kalkulatora, a coraz rzadziej – język odpowiedzialności za wspólnotę, kulturę i przyszłość młodego pokolenia. Według danych przedstawionych przez wiceministra edukacji Henryka Kiepurę, w Polsce funkcjonuje dziś 1977 publicznych szkół podstawowych, w których uczy się 100 lub mniej uczniów. To oznacza, że potencjalnie niemal dwa tysiące placówek może znaleźć się na liście do likwidacji lub reorganizacji. W 2025 roku zlikwidowano 112, ale liczba ta mogła być niemal dwukrotnie większa. Wniosków wpłynęło bowiem blisko 200. Rząd zapewnia, że chce przeciwdziałać zamykaniu szkół, wzmacniając rolę kuratora oświaty oraz wprowadzając obowiązkowe konsultacje społeczne z rodzicami. To jednak działania kosmetyczne wobec znacznie głębszych zmian legislacyjnych, które realnie otwierają drogę do demontażu lokalnej sieci szkolnej.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.