Chciałbym się uwolnić od Krzyża Twego, Panie. od rozmnożonego chleba i pieczonej ryby. Zbieram ości do kosza, patrzę na jezioro, na którym fale uciszasz, i plan ucieczki obmyślam.
Z rąk moich rozsypuje się osiem błogosławieństw. Nie umiem być cichy, smutny i łaknący, ubogi, cierpiący, ciągle miłosierny. Skąd wziąć czyste serce, jak pokój wprowadzać?
Rano czy w południe, czy tuż przed wieczorem, za pracę w winnicy ta sama zapłata. Otwierasz mi uszy na Twe przypowieści. Darzysz cierpliwością tak trudnego ucznia.
Trzy dni Jonaszowe w brzuchu wielkiej ryby, ja też zrozumiałem, że nie ma ucieczki. Lękam się o wszystko, uchroń mnie od zdrady, oszczędź gorzkich łez, gdy kur trzykroć zapieje.
Może bym i odszedł, gdyby było dokąd. Uśmiechasz się do mnie. Ty wiesz, że zostanę.
Nie możemy się wstydzić naszych ojczystych dziejów i nie ma potrzeby, nie pora dziś na wyprzedzanie własnej historii. Zwłaszcza, że nie stworzyliśmy współcześnie czegoś lepszego od tego, z czego jako naród wyrośliśmy – powiedział podczas uroczystości z okazji 11 listopada abp Wacław Depo.
W Bazylice Archikatedralnej Świętej Rodziny w Częstochowie odbyła się uroczysta Msza św. w intencji Ojczyzny, upamiętniająca 108. rocznicę odzyskania przez Polskę niepodległości. Uroczystej liturgii przewodniczył Arcybiskup Metropolita Częstochowski Wacław Depo. Wydarzenie zgromadziło przedstawicieli kapituły katedralnej wieluńskiej i zawierciańsko-żareckiej, wspólnotę Wyższego Międzydiecezjalnego Seminarium Duchowego na czele z księdzem rektorem, osoby życia konsekrowanego zakonów i zgromadzeń na czele ze wspólnotą braci ojców zakonów paulinów, przedstawicieli władz państwowych i samorządowych, reprezentantów środowisk akademickich i szkół częstochowskich, kombatantów, formacje mundurowych oraz licznych wiernych.
„Przypominaj im, że powinni podporządkować się zwierzchnim władzom, słuchać ich i okazywać gotowość do wszelkiego dobrego czynu”. Kreta, dla której pisze Paweł, była prowincją niespokojną. Wspólnota otrzymuje instrukcję lojalności obywatelskiej połączonej z łagodnością powszechną: „nikogo nie lżyć, unikać sporów, odznaczać się uprzejmością, okazywać każdemu człowiekowi wszelką łagodność”. Pas epieikeia pros pantas anthrōpous. Owa epieikeia, słuszność łagodząca, którą grecka etyka znała jako korektę twardego prawa, a którą kanonistyka przechowa w aequitas (zob. glossę na 16 IX), tu jest po prostu stylem bycia chrześcijan wobec wszystkich. Uzasadnienie łagodności jest autobiograficzne i pokorne: „niegdyś bowiem i my byliśmy nierozumni, oporni, błądzący, służyliśmy różnym żądzom i rozkoszom, żyjąc w złości i zawiści, godni obrzydzenia, pełni nienawiści jedni ku drugim”. Pamięć własnej przeszłości jest szkołą cierpliwości wobec cudzej teraźniejszości. Kto pamięta, skąd go wyciągnięto, nie ciska kamieniami w tonących. Znów, jak wczoraj, otwiera się okno epifanii: „gdy zaś ukazała się dobroć i miłość Zbawiciela naszego, Boga, do ludzi, nie ze względu na sprawiedliwe uczynki, jakie spełniliśmy, lecz z miłosierdzia swego zbawił nas przez obmycie odradzające i odnawiające w Duchu Świętym”. Chrēstotēs kai philanthrōpia, dobroć i miłość do człowieka. Philanthropia Boga jest źródłem wszelkiej filantropii ludzi. Loutron palingenesias, kąpiel odrodzenia. Chrzest zostaje nazwany słowem, którym stoicy określali odnowę świata po pożodze. Dzisiejszy patron jest tej perykopy żywą ilustracją, i to w obu jej częściach. Marcin, żołnierz rzymski, który u bram Amiens przeciął płaszcz, by okryć nagiego żebraka, w nocy zobaczył Chrystusa odzianego połową jego płaszcza. Philanthropia Boga i człowieka spotkały się w jednym geście. Jako biskup Tours został zapamiętany z łagodności, która protestowała przeciw pierwszemu w dziejach wyrokowi śmierci na heretyków. Przeciw straceniu Pryscyliana (385) oponował, zrywając komunię z biskupami, którzy sprawę oddali cesarskiemu mieczowi. Epieikeia miała w Galii swojego rycerza w kapturze mnicha.
Zakończył się drugi etap podróży apostolskiej Papieża po Ameryce Łacińskiej. Na międzynarodowym lotnisku Ministro Pistarini w Buenos Aires odbyła się ceremonia pożegnania z udziałem prezydenta Argentyny Javiera Mileia. Po przylocie do Limy, zaplanowanym na późne popołudnie czasu miejscowego, przewidziane są spotkania z prezydentem Peru Keiko Sofíą Fujimori Higuchi oraz z korpusem dyplomatycznym.
Samolot z Leonem XIV na pokładzie wystartował z międzynarodowego lotniska Ministro Pistarini w Buenos Aires o godz. 14.38 czasu lokalnego (18.38 czasu polskiego), udając się do Peru. Przed wejściem na pokład samolotu Airbus A330-200 należącego do linii lotniczych Aerolíneas Argentinas Ojciec Święty został pożegnany przez prezydenta Republiki Argentyńskiej Javiera Mileia.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1792598077.jpg)
