Narodowa tożsamość, system wartości uznawany za właściwy dla danego społeczeństwa, dający poczucie wspólnoty i wyjątkowości wśród innych państw i społeczeństw - te problemy omawiał izraelski dziennik „The Jerusalem Post”, zamieszczając na swoich łamach artykuł Alexandra Yakobsona z naukowego periodyku „Israel Studies”, dotyczący roli czynnika religijnego w budowaniu tożsamości narodowej obywateli izraelskiego państwa. Wiadomo, że rola ta w tym konkretnym społeczeństwie jest duża. Niektórzy mówią, że nawet wyjątkowa. Yakobson zgadza się z taką tezą i podaje wiele przykładów państw z całego świata, w których tożsamości narodowej, zdefiniowanej często w konstytucji, czynnik ten jest mocno obecny. Podaje przykład Grecji, która w ustawie zasadniczej zapewnia prawosławiu wyjątkową rolę w kreowaniu narodowej tożsamości. W Norwegii z kolei szczególną rolę, usankcjonowaną prawem, odgrywa Kościół protestancki. Przez przykłady Polski, Bułgarii, Armeni, Gruzji dociera do Tybetu i zapisanej w konstytucji tego małego państwa szczególnej roli Dalajlamy.
Nieprawdą jest podana w tytule i leadzie artykułu red. Szymona Piegzy informacja, że „kardynał Ryś obiecał powołanie komisji, ale się z tego wycofuje”. Metropolita krakowski jest przekonany o potrzebie powołania diecezjalnej komisji historycznej, która wyjaśni także sprawę zmarłego biskupa Jana Szkodonia. Kardynał czeka jednak na ukonstytuowanie się komisji ogólnopolskiej, żeby ustalić możliwości współpracy oraz zakres działania komisji diecezjalnej.
Emilia rodziła, wsłuchując się w śpiew Litanii ku czci Matki Bożej (maj, ok. godz. 17). Jakby Ktoś w górze w tym porodzie pomagał. Urodził się cudowny chłopczyk. A właściwie chłopak. Był bowiem wyjątkowo duży, silny, zdrowy. I głośno płakał, jakby chciał przekrzyczeć ludzi śpiewających Litanię w pobliskim kościele. Gdy akuszerka położyła niemowlaka na piersiach matki, zobaczyła, że po policzkach Emilii płyną łzy, na twarzy zaś rysuje się szeroki uśmiech. Matka czuła radość, wzruszenie i szczęście, że zdarzył się cud. Bo i dziecko, i ona żyją. Do tego zamiast chuderlawego, słabego dzieciątka, którego się spodziewała, urodziła wielkiego, mocnego chłopca.
To, co najlepsze, dopiero przed nami! O recepcie na udane życie i o nowej książce „Odkrywanie wieczności” rozmawiamy z Peterem Seewaldem, autorem bestsellerowych wywiadów z papieżem Benedyktem XVI.
DN: Peter, Jesteśmy zaszczyceni, że zgodziłeś się na wywiad. O czym w największym skrócie jest książka „Odkrywanie wieczności” i co Cię skłoniło do jej napisania?
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
