Od Twych oczu się uczyć uśmiechu,
od ust, Matko - czułości bez słowa,
a od słów Twych - tej ciszy oddechu,
która w snach bezszelestnie się chowa.

Tak się kiedyś uczyłem od Ciebie,
trudu życia... A dziś, gdy Cię nie ma,
chcę podtrzymać Twojej wiary zarzewie
rozwiązując wciąż zdanie na ten temat.