Ten kontynent był jeszcze niedawno znany z czarów i czarowników. Dziś wyrasta na potęgę, jeśli chodzi o wiarę w jednego Boga. Afryka jest nadzieją chrześcijaństwa. Tak mówią też o niej muzułmanie.
Procentowo chrześcijan i muzułmanów jest prawie równo. Muzułmanie zamieszkują głównie północ. Wyznawcy Chrystusa koncentrują się na południu. Tam, gdzie stykają się dwie kultury religijne - w pasie od Somalii do Senegalu, niekiedy dochodzi do spięć i walk - pisał „The Washington Times”. Amerykański dziennik omówił duże socjologiczne badania na temat wiary Afrykanów, które przeprowadził Pew Research Center. Ankieterzy ośrodka w ciągu kilku miesięcy przeprowadzili 25 tys. wywiadów w 19 krajach Afryki. Wyszli do zwykłych ludzi, rozmawiając w prawie 60 dialektach. Badanie jest więc dokładne. Co z niego wynika?
90 proc. afrykańskiej populacji twierdzi, że wiara odgrywa bardzo ważną rolę w ich życiu. To o wiele większy wskaźnik niż na innych kontynentach. Jak nawzajem widzą siebie chrześcijanie i muzułmanie? Chrześcijanie mają nieco gorsze zdanie o wyznawcach islamu niż na odwrót. 45 proc. chrześcijan z Ghany, Kamerunu, Mozambiku, Ugandy i Zambii uważa, że muzułmanie są skorzy do przemocy. Gdyby o to samo zapytać muzułmanów w Kenii, podobnie o chrześcijanach wypowie się niemal co trzeci badany. Muzułmanie w Dżibuti mają nieco gorsze zdanie o wyznawcach Chrystusa. 40 proc. badanych uważa, że w sporze o swoje racje chrześcijanie są skłonni uciekać się do przemocy.
„Washington Times” podkreśla, że jeszcze niedawno centrum chrześcijaństwa znajdowało się w Europie. Dziś co piąty wyznawca Chrystusa mieszka w Afryce. Jeśli chodzi o muzułmanów, to 15 proc. wierzących w Allacha mieszka na Czarnym Lądzie.
Rozdział 11 Ozeasza należy do najpiękniejszych tekstów o sercu Boga w całym Starym Testamencie. Pan wspomina Izrael jak ojciec wspomina dziecko. „Z Egiptu wezwałem mego syna”. To pamięć wyjścia, początku wolności oraz pierwszej miłości. Kolejne obrazy są bardzo bliskie życiu domu. Bóg uczy chodzić. Bierze na ramiona. Pochyla się, by karmić. W hebrajskim pojawiają się „więzy ludzkie” oraz „więzy miłości”. Pan prowadzi swój lud przez więź, cierpliwość oraz miłość. Jeden z trudniejszych wersetów mówi też o zdejmowaniu jarzma z karku oraz o schylaniu się ku dziecku. Sens pozostaje czytelny. Bóg troszczy się z czułością o wzrost swego ludu. Dramat polega na tym, że im bardziej Pan wzywa, tym bardziej lud odchodzi. W wersecie 8 następuje przełom. Bóg pyta o Efraima. Przywołuje Admę oraz Seboim, miasta kojarzone z zagładą. Wyrok całkowitego zniszczenia jednak nie zapada. Serce Boga porusza się głęboko. Pan ogłasza, że nie wybuchnie według żaru swego gniewu. Mówi też: „Jestem Bogiem, nie człowiekiem”. Świętość Boga ujawnia się tu jako miłosierdzie większe niż ludzka zapalczywość. Hieronim widział w tym różnicę zasadniczą. Człowiek karze, bo chce odpłacić. Bóg upomina, bo chce ocalić. Dobra nowina jest wielka. Świętość Pana nie oddala Go od grzesznika. Właśnie świętość sprawia, że Bóg pozostaje wierny miłości.
Dokładnie 125 lat temu, 9 lipca 1901 roku, na tatrzańskim Giewoncie (1895 m n.p.m.) stanął krzyż. Inicjatorem przedsięwzięcia był był ówczesny proboszcz Zakopanego ks. Kazimierz Kaszelewski. Metalowy krzyż, który miał stanąć na Giewoncie zamówiono w fabryce Góreckiego w Krakowie, a pod Tatry przywieziono go koleją.
Przed wyekspediowaniem metalowych elementów z Krakowa do Zakopanego, krzyż zmontowano na terenie Zakładu Artystyczno-Ślusarskiego J. Goreckiego i Spółki w Krakowie, przy ul. Św. Wawrzyńca 26. Został on wówczas po raz pierwszy sfotografowany, a do montażu monumentu przystąpiono 13 czerwca 1901 r.
W miejscowości Nura, należącej do diecezji Najświętszej Trójcy w Ałmaty, poświęcono nowy kościół pw. Najświętszej Maryi Panny Królowej Różańca Świętego. Obrzędu poświęcenia świątyni dokonał bp Krzysztof Wętkowski, a homilię wygłosił ordynariusz diecezji, bp José Luís Mumbiela Sierra. W uroczystości uczestniczyli kapłani, siostry zakonne i wierni z różnych części Kazachstanu.
W homilii bp José Luís Mumbiela Sierra nawiązał do objawień fatimskich, przypominając wezwanie Matki Bożej do modlitwy różańcowej, nawrócenia i zawierzenia Bogu. Podkreślił, że właśnie w świetle orędzia fatimskiego można właściwie odczytać historię miejscowego Kościoła.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.