Wybitny teolog, przyjaciel Ojca Świętego Jana Pawła II kard. Stanisław Nagy 14 listopada br. w krakowskich Łagiewnikach dzielił się radością 65-lecia kapłaństwa. „Każde powołanie kapłańskie w swej najgłębszej warstwie jest wielką tajemnicą, jest darem, który nieskończenie przerasta człowieka. Każdy z nas, kapłanów, doświadcza tego bardzo wyraźnie w całym swoim życiu”. Te słowa Papieża Polaka są bardzo bliskie kard. Nagyemu, który żyje wciąż zadziwiony, że może być codziennie szafarzem Bożych tajemnic, „świadkiem Niewidzialnego w świecie”, że w sposób szczególny może „wciąż obcować z Bożą świętością”.

Z Jubilatem w krakowskich Łagiewnikach

Kard. Stanisław Nagy jest kapłanem Zgromadzenia Księży Najświętszego Serca Jezusowego. W jego kardynalskim herbie widzimy: symbol Serca Jezusa, Biblię, kotwicę - znak nadziei i wiary oraz monogram słów „Ave Maria”. A dewizę stanowią słowa: „W Tobie, Serce Jezusa, swą ufność złożyłem”. Te myśli głośno wybrzmiały podczas obchodów 65-lecia kapłaństwa kard. Nagyego. Na uroczystości do krakowskich Łagiewnik przybył abp Celestino Migliore, nuncjusz apostolski w Polsce, który odczytał list od papieża Benedykta XVI, skierowany do Jubilata, i przekazał papieskie błogosławieństwo. Obecni byli również kardynałowie z Krakowa - Stanisław Dziwisz i Franciszek Macharski, a także abp Damian Zimoń - metropolita katowicki, bp Wiktor Skworc - ordynariusz diecezji tarnowskiej, bp Józef Guzdek z Krakowa, przedstawiciele środowisk naukowych, z którymi związany jest Ksiądz Kardynał, m.in. ks. prof. dr hab. Stanisław Wilk - rektor Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego i ks. prof. dr hab. Waldemar Irek - rektor Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu. Serdeczne listy na jubileusz kard. Nagyego przesłali: abp Józef Michalik - przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski, abp Józef Kowalczyk - prymas Polski, kard. Józef Glemp - prymas senior oraz kard. Henryk Gulbinowicz z Wrocławia.

Szkoła Bożego Serca

Mszy św. jubileuszowej podczas uroczystości w sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Łagiewnikach przewodniczył kard. Stanisław Dziwisz, który również wygłosił homilię. - „Kapłaństwo to miłość Najświętszego Serca Jezusowego” - cytował Metropolita Krakowski słowa św. Jana Marii Vianneya, na nowo odkryte przez papieża Benedykta XVI podczas zakończonego w czerwcu Roku Kapłańskiego. Zdaniem kard. Dziwisza, w takim właśnie duchu swoje powołanie realizuje Jubilat. Kardynał Metropolita nawiązał do ważnego dnia 8 lipca 1945 r., w którym kard. Nagy przyjął święcenia kapłańskie z rąk ówczesnego krakowskiego biskupa pomocniczego Stanisława Rosponda. To nowy początek, ale także uwieńczenie młodzieńczej drogi życia Jubilata, która zaczęła się w 1921 r. w religijnej, patriotycznej rodzinie w Bieruniu Starym. Kard. Dziwisz przypomniał, że Jubilat już jako 16-letni chłopak wyruszył w świat śladami swojego brata Franciszka i wstąpił do Zgromadzenia Sercanów, które było odtąd dla niego rodziną, a on stał się wybitnym synem tej rodziny zakonnej. Zdaniem kard. Dziwisza, otwartość serca to klucz do zrozumienia postawy kard. Nagyego, który jest kapłanem według Serca Jezusowego. - I w takim duchu swoje powołanie przez całe życie realizuje, składając w Sercu Jezusa wszystkie swoje nadzieje, pragnienia i do Serca Zbawiciela prowadząc innych - mówił Kardynał.

Mistrz teologów

Metropolita Krakowski wyraził swoją wdzięczność kard. Nagyemu za to, że przez 65 lat wzbogacał kulturę teologiczną w naszym kraju i czyni to nadal. Przez cały czas formował swój umysł, pogłębiał studia teologiczne na Uniwersytecie Jagiellońskim, u Księży Sercanów w Tarnowie, a także na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, z którym był bardzo mocno związany i wniósł swój dorobek intelektualny w rozwój tej uczelni. Kard. Dziwisz dodał, że Księdza Profesora charakteryzuje wierność prawdzie. Stał się on jednocześnie drogowskazem dla ludzi szukających miejsca w skomplikowanym świecie.
Wybrzmiały też ważne myśli o przyjaźni, jaka łączyła kard. Nagyego z Janem Pawłem II. Ta ich duchowa więź trwa nadal, czego dowodem są publikacje Jubilata o Ojcu Świętym. - Kard. Nagy wspierał Jana Pawła II swoim dorobkiem naukowym, doświadczeniem kapłańskim i świeżym myśleniem, były to twórcze i bliskie relacje. Kard. Dziwisz wyraźnie zaznaczył, że mówi to jako świadek tych spotkań. Jego zdaniem, powołanie w 2003 r. kard. Nagyego do Kolegium Kardynalskiego przez Ojca Świętego Jana Pawła II było wyrazem wdzięczności za służbę jego życia, ale i złożeniem w jego osobie hołdu nauce, wielkiej teologii, której godnym reprezentantem jest Jubilat.
Na koniec popłynęły słowa wdzięczności dla kard. Nagyego za treści, które wnosi w życie wiary Kościoła powszechnego i każdego konkretnego człowieka, którego spotyka na swojej kapłańskiej drodze, za troskę o sprawy Ojczyzny i jego starania o odpowiednią jakość naszego życia społecznego oraz za wielką przyjaźń.

Wdzięczność

Wraz z hierarchami i otaczającymi łagiewnicki ołtarz kapłanami, wśród których był ks. inf. Ireneusz Skubiś - redaktor naczelny „Niedzieli”, za 65 lat kapłaństwa kard. Stanisława Nagyego szczególnie dziękowali sercanie ze swoim prowincjałem ks. dr. Arturem Saneckim SCJ. Na uroczystość przybyli członkowie rodziny Jubilata z jego siostrzeńcem i przedstawiciele rodzinnego Bierunia z kapłanami oraz władzami lokalnymi. Wśród sióstr zakonnych z wielu zgromadzeń były wierne siostry sercanki, budujące w czasie pontyfikatu Papieża Polaka watykańską rodzinę Jana Pawła II, do której należał również kard. Nagy.
Dziękując Bogu za łaskę kapłaństwa i jego pełnię w godności biskupiej, kard. Nagy wskazał osoby, które na poszczególnych etapach kapłańskiej drogi były i są obecne w jego życiu, uczestnicząc w „misterium tremendum” i „misterium fascinosum”, jakim jest jego kapłaństwo. Wymienił tych, którzy przybyli na wspólną modlitwę w intencji Jubilata, a także tych, którzy nie mogli być obecni, jak bardzo mu bliski kard. Marian Jaworski. Sięgnął pamięcią do dnia święceń kapłańskich przed 65 laty w krakowskim klasztorze Karmelitanek. Serdecznie wspomniał rodzinę, a szczególnie siostrę Marię, zastępującą mu matkę, która wcześnie osierociła dzieci. Ksiądz Kardynał szeroko otworzył wdzięczne serce i prosił o dalszą modlitwę w swojej intencji, a wszystkim zgromadzonym udzielił jubileuszowego błogosławieństwa.