A na prowincji Polskę nazywają często PO-landią. Jakie to państwo ta PO-landia? Ano takie, że 9 miesięcy po największej tragedii, jaka dotknęła nasz kraj w jego powojennej historii - po katastrofie smoleńskiej - nikt z rządzących nie ponosi konsekwencji politycznych i służbowych, a obce mocarstwo dyktuje nam scenariusz tamtego wydarzenia.
Ano takie, że sternicy tego państwa zadłużają je do granic bezpieczeństwa ekonomicznego, uprawiają w sprawie długu publicznego „kreatywną księgowość”, a przy okazji bezceremonialnie żonglują (między OFE a ZUS) pieniędzmi obywateli. Ano takie, że obywateli tych coraz częściej dotyka nowa choroba, zwana limitem usług medycznych. Ano takie, że różnym „Rysiom”, „Zbysiom” i „Mirom” włos z głowy nie spada za ciemne interesy, w których uczestniczyli, bo sprawy są szybko i skutecznie umarzane. Ano takie, że premier udaje, iż ogranicza biurokrację, a prezydent, wetując ustawę, udaje, że się premierowi przeciwstawia, a biurokracja jak wzrastała, tak wzrasta.
Ktoś powiedział o takim państwie „dziadowskie”, bo nie rozwiązuje podstawowych problemów społecznych. Przez szacunek dla rodaków wzdrygam się przed tak dosadnym określeniem. Co najwyżej pytam: Czym dla nas jest PO-landia: nagrodą czy karą?