Reklama

Z zakonnej kuchni

Pączki luksusowe

Na koniec karnawału przepis na pączki polecają siostry benedyktynki z Krzeszowa. Sanktuarium Matki Bożej Łaskawej w Krzeszowie, należące do pocysterskiego opactwa, to doskonałe miejsce na refleksyjny pobyt i modlitewne zamyślenie. Można tam doświadczyć sacrum i znaleźć chwilę na wyciszenie. Siostry benedyktynki pełnią rolę przewodniczek po tych miejscach, a także zapraszają do swojego klasztoru na wielkopostne dni skupienia i rekolekcje.

Niedziela Ogólnopolska 9/2011, str. 57

GRAZIAKO/Niedziela

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Składniki:

75 dag mąki
20 dag cukru pudru
8 dag drożdży
5 żółtek
2 całe jajka
½ l mleka
cukier wanilinowy
15 dag masła
½ łyżeczki soli
2 kieliszki spirytusu
konfitura z róży, wiśni lub dżem do nadziewania
75 dag smalcu do smażenia

Wykonanie:

Mleko podgrzać z odrobiną cukru, zdjąć z ognia, dodać rozdrobnione drożdże i pozostawić do wyrośnięcia. Żółtka i całe jajka ubić z cukrem i cukrem wanilinowym na pulchną masę. Do mąki dodać mleko z drożdżami i ubite jajka z cukrem, bardzo dobrze wyrobić (ciasto na pączki musi być gęściejsze niż na drożdżówkę). Pod koniec wyrabiania dodać kieliszek spirytusu i roztopione ciepłe masło. Wyrabiać do wchłonięcia się masła. Ciasto odstawić do wyrośnięcia. Jak wyrośnie, formować pączki. Układać do wyrośnięcia na desce posmarowanej olejem. W garnku rozgrzać smalec, dodać kieliszek spirytusu. Wkładać wyrośnięte pączki (spodem do góry). Garnek przykryć pokrywką. W trakcie smażenia pączki trzeba odwrócić. Gotowe, wyjmować ostrożnie łyżką cedzakową i układać na papierowych ręcznikach. Pączki nadziewać dżemem za pomocą szprycy, z wierzchu posypać cukrem pudrem lub polukrować.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2011-12-31 00:00

Ocena: 0 -1

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Czy tego rozłamu można było uniknąć?

2026-07-04 14:01

[ TEMATY ]

lefebryści

Samuel Pereira

Materiały własne autora

Samuel Pereira

Samuel Pereira

Historia Kościoła zna wiele bolesnych podziałów. Niektóre były nieuniknione, inne wynikały ze wzajemnej nieufności czy braku cierpliwości. Przede wszystkim jednak myślę z ludzkiej pychy. Dziś, po kolejnych nielegalnych konsekracjach biskupich dokonanych przez Bractwo św. Piusa X w Écône i ogłoszeniu przez Stolicę Apostolską schizmy, warto zadać pytanie: czy naprawdę wszystko musiało się tak skończyć?

Paradoks tej historii polega na tym, że największy wysiłek na rzecz pojednania podjął papież, którego wielu katolickich liberałów przez lata przedstawiało jako nieprzejednanego konserwatystę. Tymczasem to właśnie Benedykt XVI okazał się człowiekiem dialogu. Nie próbował nikogo upokorzyć ani złamać. Chciał budować mosty.
CZYTAJ DALEJ

Uczniowie Jana Chrzciciela pytają Jezusa o post

[ TEMATY ]

rozważania

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Końcowy fragment księgi Amosa przynosi obietnicę po długiej serii wyroków. Pan zapowiada podniesienie „szałasu Dawida”. Hebrajskie sukkāh oznacza lekkie schronienie, budowlę kruchą, łatwą do naruszenia. Obraz jest starannie dobrany. Dynastia Dawida nie jawi się tu jako pałac pełen splendoru. Ukazuje się jako dom osłabiony, wymagający podniesienia. Bóg sam podejmuje dzieło odbudowy. Naprawi wyłomy. Podniesie ruiny. Przywróci dawny porządek. Nadzieja rodzi się więc z działania Boga, nie z politycznej kalkulacji. Werset 12 otwiera trudne pole tekstualne. Hebrajskie spółgłoski ’dm można odczytać jako Edom. Grecki przekład starożytny czyta tu szerzej o ludziach oraz narodach szukających Pana. Tę właśnie linię podejmą Dzieje Apostolskie w rozdziale 15. Sens teologiczny pozostaje wspólny. Odbudowa domu Dawida służy także narodom. Obietnica nie zatrzymuje się na granicy jednego ludu. Kolejne obrazy urodzaju są obfite. Oracz spotyka żniwiarza. Zbieracz winogron niemal styka się z siewcą. To język prorockiej pełni. Ziemia odpowiada na błogosławieństwo Boga bez zwłoki. Miasta zostaną odbudowane. Winnice dadzą owoc. Lud zostanie zasadzony na własnej ziemi. Końcowe zdanie podkreśla trwałość daru. Pan sam zasadzi swój lud. Skoro On sadzi, nikt nie wyrwie. Dobra nowina ma tu rys bardzo ziemski. Bóg daje dom, pracę, plon, pokój oraz przyszłość. Łaska dosięga codzienności.
CZYTAJ DALEJ

Watykan: Polak radcą w nuncjaturze przy UE

2026-07-04 20:23

[ TEMATY ]

nominacja

Agata Kowalska

Tradycyjnie na początku lipca Stolica Apostolska ogłasza zmiany personalne w swoich placówkach dyplomatycznych. Dotyczą one także kapłanów polskich pracujących w poszczególnych nuncjaturach.

Pochodzący z diecezji włocławskiej ks. prał. Roman Walczyk został radcą nuncjatury przy Unii Europejskiej w Brukseli. Natomiast dotychczasowy radca nuncjatury w Mińsku, pochodzący z diecezji ełckiej ks. prał. Krzysztof Seroka został skierowany do Sekcji do spraw Stosunków z Państwami i Organizacjami Międzynarodowymi w Watykanie.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję