Reklama

Z Watykanu

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Benedykt XVI dziękuje za film

„Jan Paweł II. Szukałem was” - w Watykanie

Reklama

W sobotę 9 kwietnia Sala Konsystorza w Pałacu Apostolskim gościła wyjątkowych gości. Benedykt XVI był obecny na projekcji filmu dokumentalnego „Jan Paweł II. Szukałem was...”, dzieła polskiego reżysera Jarosława Szmidta, wyprodukowanego poprzez Artramę. Film przez świadectwa przywódców religijnych, osobistości ze świata mediów, kultury, nauki i polityki opowiada o kluczowych chwilach pontyfikatu sługi Bożego Jana Pawła II.
W pokazie uczestniczyło wielu kardynałów i członków Kurii Rzymskiej oraz liczni goście, wśród których byli także realizatorzy filmu. Ojciec Święty podziękował producentom i realizatorom filmu. - Jestem rad, że tutaj, w Watykanie, mogłem go obejrzeć i że mam okazję, by wyrazić Wam moje gorące uznanie za Waszą pracę, dołączając się do pochwał wyrażonych już przez polski Episkopat i przez niektórych moich współpracowników - powiedział Papież. - Rzetelność przygotowania filmu i sposób jego realizacji pozwalają zaliczyć go do najcenniejszych obrazów przedstawianych szerokiej publiczności z okazji zbliżającej się beatyfikacji mojego umiłowanego Poprzednika - stwierdził.
Benedykt XVI zauważył, że powstało już wiele materiałów poświęconych postaci Jana Pawła II, w tym również liczne filmy dokumentalne, wyprodukowane przez różne stacje telewizyjne. Jego zdaniem, film polskiego twórcy wyróżnia się wśród nich w wieloraki sposób, m.in. dzięki wywiadom z najbliższymi współpracownikami, świadectwom wybitnych osobistości i bogactwu materiałów dokumentalnych, mających na celu wierne ukazanie zarówno osoby Papieża, jak i jego niestrudzonej pracy na przestrzeni całego pontyfikatu.

Siewca wyszedł siać

Benedykt XVI naucza

To, że w pewnych kręgach istnieje tendencja do traktowania religii jako czynnika społecznie mało znaczącego, a nawet uciążliwego, nie usprawiedliwia prób usuwania jej na margines, niekiedy przez oczernianie, ośmieszanie, dyskryminację, w tym obojętność wobec przypadków wyraźnej profanacji, przez które gwałcone jest podstawowe prawo do wolności religijnej.
Z przemówienia do nowej ambasador Hiszpanii, 16 kwietnia 2011 r.

Wyraźmy Panu nasze pragnienie, aby stać się sprawiedliwymi, i módlmy się do Niego: Pociągnij nas ku wyżynom! Uczyń nas czystymi! Spraw, aby liczyło się dla nas Twoje słowo, wyśpiewywane w psalmie procesyjnym; abyśmy mogli należeć do pokolenia, które poszukuje Boga, do tych, „którzy szukają oblicza Boga Jakuba” (por. Ps 24, 6).
Z homilii podczas Mszy św. na Placu św. Piotra, 17 kwietnia 2011 r.

Serdeczne pozdrowienie kieruję do pielgrzymów z Polski, szczególnie do młodych, którzy przygotowują się do światowego spotkania w Madrycie. Pozwólcie, że dziś, w niedzielę Męki Pańskiej, powtórzę słowa z przesłania na ten dzień: „Krzyż jest Bożym «tak» dla człowieka, najwyższym wyrazem miłości i źródłem, z którego wypływa życie wieczne”. (...) Mogę zatem jedynie ponaglić Was, byście przyjęli Krzyż Jezusa, znak Bożej miłości, jako źródło nowego życia. Niech Bóg Wam błogosławi!
Pozdrowienie pielgrzymów z Polski, 17 kwietnia 2011 r.

„L’Osservatore Romano”

Odnowiona witryna

Od początku siódmego roku pontyfikatu Benedykta XVI watykański dziennik „L’Osservatore Romano” ma nową stronę internetową - od 19 kwietnia jest dostępny w sieci pod adresem: www.osservatoreromano.va w wersji codziennej w języku włoskim, ale mają tam ukazywać się też edycje tygodniowe (po włosku, angielsku, francusku, hiszpańsku i portugalsku) oraz miesięczna (po polsku).
Dla wersji tygodniowych i miesięcznej można będzie wkrótce wykupić abonament elektroniczny. Wersja codzienna, umieszczana na stronie po południu, do 31 sierpnia jest darmowa, zaś od 1 września będzie dostępna jedynie w abonamencie. Możliwe też będzie korzystanie z elektronicznego archiwum gazety.
Teksty z dziennika dostępne na stronie publikowane będą po włosku, a stopniowo także w innych językach, poczynając od angielskiego. Podzielone są one na działy: Watykan, Międzynarodowy, Kultura, Religia, Editoriale i Wywiady.

Jan Paweł II mówi do nas:

Nic tak nie jest potrzebne człowiekowi jak Miłosierdzie Boże - owa miłość łaskawa, współczująca, wynosząca człowieka ponad jego słabość ku nieskończonym wyżynom Świętości Boga.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2011-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

1 marca - wspomnienie św. Feliksa III, papieża

[ TEMATY ]

patron dnia

pl.wikipedia.org

Feliks III

Feliks III

Feliks był synem kapłana Feliksa. W młodości wszedł w związek małżeński z Petronią, mieli syna Gordiana i córkę Paulę. Wyróżniał się wyjątkową doskonałością, mądrością i darem rządzenia. Dlatego po śmierci papieża, św. Symplicjusza, w 483 r. właśnie jego powołano na stolicę św. Piotra w Rzymie. Przyjął imię Feliks III.

Sytuacja polityczna papieża była trudna. Włochy opanował wódz Gotów, Odoaker. W Kościele na Wschodzie rozwijała się herezja monofizytów, głosząca, że Pan Jezus miał tylko jedną naturę - Boską, która wchłonęła w siebie naturę ludzką, patriarcha Konstantynopola, Akacjusz, wypracował "formułę zgody". Według niego nie należy mówić w ogóle o naturach w Jezusie Chrystusie. Formuła ta nie zadowoliła ani monofizytów, gdyż nie potwierdzała ich nauki, ani katolików, gdyż zakazywała głosić naukę o dwóch naturach w Jezusie Chrystusie - Boskiej i ludzkiej. Papież musiał potępić Akacjusza. Poparł go za to cesarz Zenon. Patriarcha Konstantynopola, mając poparcie władcy, zerwał z papieżem i nakazał wykreślić jego imię z Mszy świętej. Tak powstała schizma akacjańska, pierwsze oderwanie się Kościoła wschodniego od zachodniego, trwające przez ponad 30 lat. Po śmierci Akacjusza (489) papież polecił biskupom i kapłanom Kościoła wschodniego wykreślić ze Mszy świętej wspomnienie Akacjusza. Papież Feliks III zmarł 1 marca 492 roku. Pochowano go w bazylice św. Pawła za Murami w grobowcu rodzinnym.
CZYTAJ DALEJ

Wielkopostna podróż

2026-02-24 12:02

Niedziela Ogólnopolska 9/2026, str. 20

[ TEMATY ]

homilia

Adobe Stock

W drogę z nami wyrusz, Panie, nam nie wolno w miejscu stać”. Słowa te – pewnie znane wielu oazowiczom czy uczestniczącym w pieszych pielgrzymkach – przypominają prawdę powtarzaną przez stulecia o potrzebie wyruszenia w drogę. Papież Franciszek mówił o zejściu z kanapy, rozumianej oczywiście dużo szerzej niż tylko domowy mebel. Jest w nas pokusa ułożenia sobie życia, spokojnego, wygodnego, bezpiecznego – po prostu po naszemu. Okazuje się, że tego rodzaju postawa ma się nijak do tego, czego oczekuje od nas Pan Bóg. Cisną mi się do głowy w tym momencie także słowa Pana Jezusa skierowane do św. Piotra: „Wypłyń na głębię”. Wyrusz w nieznane, po ludzku nie do zrealizowania. Ważnym elementem naszego kroczenia za Chrystusem jest nie tylko wiara, ale też zaufanie. Piotr – długo po wezwaniu Abrama – uwierzył i zaufał, i opuścił łódź, ale znając historię Starego Testamentu, wiedział, że tak trzeba. Również bohater dzisiejszego pierwszego czytania – Abram musiał się zmierzyć z wolą Bożą i propozycją „wyruszenia w nieznane”. Trwanie w swoim ułożonym świecie, choć na pozór spokojnym i uporządkowanym, może się okazać miejscem, gdzie Bóg pozbawia cię swojego błogosławieństwa. Przejawia się to czasem w stwierdzeniu, że wszystko idzie mi pod górkę. Błogosławieństwo zaś jest przypisane do wędrówki, do pielgrzymowania, do podążania za wolą Bożą. Ty sam stajesz się błogosławieństwem dla innych wtedy, kiedy idziesz za Chrystusem. Człowiek kroczący za Jezusem jest błogosławieństwem dla tych wszystkich, których spotka na drodze swej życiowej wędrówki. Jest to ważne, zwłaszcza dziś, kiedy już trwamy w okresie Wielkiego Postu. Jakim jestem znakiem dla innych? Czy pójście za Jezusem jest łatwe? Oczywiście, że nie. Trudy i przeciwności w głoszeniu Ewangelii są chlebem powszednim. Zapewne wie to każdy, kto podejmuje się tego zadania. Nasza decyzja o pójściu za Chrystusem jest Bożym wezwaniem i powołaniem jednocześnie. Nie wszyscy wyruszają w drogę, nie wszyscy wstają z kanapy swego wygodnego życia, nie wszyscy biorą udział w głoszeniu Dobrej Nowiny. I nie dlatego, że brakuje im daru łaski, która została dana wszystkim, ale po prostu są zwykłymi leniami, różnie tłumaczącymi swój brak zaangażowania. Jezus wyraźnie ukazuje nam drogę ku wieczności, rzuca światło na nasze życie i nieśmiertelność, bo to ona nadaje impuls naszemu zaangażowaniu. Twardo kroczę naprzód, stąpając po ziemi, oczy zaś mam skierowane ku niebu.
CZYTAJ DALEJ

Za krzyżem przez centrum miasta

2026-03-01 22:15

F.Łagowski

Droga Krzyzowa ulicami Rzeszowa

Droga Krzyzowa ulicami Rzeszowa

W nabożeństwie uczestniczyło ok 30 kapłanow pracujący w instytucjach diecezjalnych i parafiach, przedstawiciele Wyższego Seminarium Duchownego wraz z Rektorem, przełożonymi i klerykami, a także osoby życia konsekrowanego – siostry i bracia zakonni. Obecni byli również przedstawiciele władz państwowych i samorządowych oraz służb mundurowych – m.in. 21. Brygady Strzelców Podhalańskich, Wojsk Obrony Terytorialnej, policji, straży pożarnej, straży miejskiej, strzelców i harcerzy. Nie zabrakło także przedstawicieli służby zdrowia: lekarzy, pielęgniarek, ratowników medycznych, i wolontariuszy. W modlitwie wzięli udział przedstawiciele uczelni i środowisk akademickich, szkół wszystkich szczebli, w tym Szkoły Sióstr Prezentek i Liceum Ogólnokształcącego Sióstr Pijarek, a także reprezentanci „Solidarności”, bractw, stowarzyszeń, ruchów i grup duszpasterskich.

Zgromadzonych przywitał ks. dr Rafał Flak, Dyrektor Wydziału Duszpasterskiego Kurii Diecezjalnej w Rzeszowie. Następnie zebrani przeszli od krzyża – pomnika Ofiar Komunizmu na placu Śreniawitów przez ul. F. Szopena, al. Lubomirskich, ul. 3 Maja, ul. Sokoła do Bazyliki Ojców Bernardynów. Krzyż od pierwszej stacji nieśli przedstawiciele różnych zawodów, bractw, organizacji, ruchów i stowarzyszeń. Tegoroczne rozważania Drogi Krzyżowej przygotował ks. Jakub Oczkowicz, wicedyrektor Radia Via. W czasie tegorocznych rozważań Drogi Krzyżowej poszczególnym stacjom towarzyszyły wybrane fragmenty z Dziejów Apostolskich. Inspiracją stały się słowa o Szawle, który udał się do Damaszku, aby mógł uwięzić „zwolenników tej drogi” (por. Dz 9,2). To właśnie określenie pierwszych chrześcijan stało się kluczem do modlitwy i refleksji.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję