Reklama

Z Jasnej Góry

Niedziela Ogólnopolska 2/2012, str. 6

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Pasterka

W jasnogórskim Betlejem

Z wybiciem północy w noc wigilijną uroczystości Narodzenia Pańskiego rozpoczęła się jasnogórska Pasterka. Eucharystii w bazylice przewodniczył generał Zakonu Paulinów o. Izydor Matuszewski. W uroczystej procesji do ołtarza przeszło kilkudziesięciu ojców koncelebrujących Eucharystię. Główny celebrans niósł małą figurkę Dzieciątka Jezus, którą złożył w żłóbku ustawionym centralnie pod ołtarzem. Przy ołtarzu zgromadzili się kapłani, m.in. jasnogórski konwent na czele z przeorem Jasnej Góry o. Romanem Majewskim, oraz o. Piotr, delegat klasztoru prawosławnego św. Nila z Rosji.
- Jezus przychodzący na świat jest dla ludzi światłością, pozwalającą poznać prawdziwego Boga - Światłość, która odsłania także tajemnicę człowieka. Jezus przychodzący na świat przynosi nam miłość. Z miłości do nas przyszedł na ziemię, stał się człowiekiem, i z miłości umarł za nas na krzyżu - mówił o. Izydor Matuszewski.
Na zakończenie Liturgii o. Roman Majewski złożył wszystkim świąteczne życzenia, przypominając słowa Cypriana K. Norwida: „Ludzie gniazda wspólnego łamią chleb wigilijny, najtkliwsze przekazując uczucia w tym chlebie”.

Uroczystość Bożego Narodzenia

Dla nas przyszedł na świat

W pierwszy dzień świąt Bożego Narodzenia Sumę na Jasnej Górze tradycyjnie odprawił metropolita częstochowski abp Stanisław Nowak. Eucharystia rozpoczęła się uroczystym ingresem. Na dziedzińcu przed bazyliką celebrans został powitany przez gospodarzy miejsca i procesyjnie poprowadzony przed ołtarz.
Witając zgromadzonych, przeor Jasnej Góry o. Roman Majewski powiedział: - Razem oddajmy Jezusowi najgłębszy pokłon przy żłóbku, który stał się pierwszym ziemskim tronem naszego Zbawiciela. Chrystus wszystkich nas dziś gromadzi przy sobie i każdemu z nas mówi z osobna: „Przyszedłem na świat dla ciebie”.
- Wiara sprawia, że przyjmujemy Boże Narodzenie, przyjmujemy Boga. Wiara nasza winna być mocna i zdecydowana. Także wynikająca z wiary nadzieja - mówił abp Nowak. - Przyjęcie Chrystusa wyraża się jeszcze bardziej widocznie przez miłość człowieka. Człowiek może Boga kochać - ma taką zdolność. Ale może tę władzę kochania Boga, która wynika z wiary, zabić w sobie. Taki jest człowiek - dodał.

www.jasnagora.com

Jasnogórski telefon zaufania (34) 365-22-55 czynny codziennie od 20.00 do 24.00

Radio Jasna Góra UKF FM 100,6 MHz

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2012-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

W Rzymie powstanie pięć nowych kościołów

2026-01-14 16:34

[ TEMATY ]

Rzym

Vatican Media

Pięć rzymskich parafii, nieposiadających własych świątyń, otrzyma takie obiekty. Diecezja Rzymu 20 stycznia rozpoczyna publiczny nabór projektów na budowę świątyń w peryferyjnych dzielnicach włoskiej stolicy. Przy projektach pracować muszą architekci, liturgiści i artyści, a preferowane są materiały ekologiczne, np. drewno.

Zrównoważoność, wszechstronność i charakterystyczność - tymi kryteriami będzie się kierować Diecezja Rzymu przy wyborze projektów nowych kościołów. Niezwykle ważnym kryterium jest oczywiście kwestia liturgiczna oraz artystyczna, związana z obiektami.
CZYTAJ DALEJ

Jak ja służę drugiemu człowiekowi?

[ TEMATY ]

homilia

rozważania

Anna Wiśnicka

Rozważania do Ewangelii Mk 1, 29-39.

Środa, 14 stycznia. Dzień Powszedni.
CZYTAJ DALEJ

Uczeń Jezusa spotyka czasem niezgodę najbliższych

2026-01-14 20:57

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

wikipedia.org

Opowiadanie stoi na progu nowej epoki. Dawid wraca do Siklag, a z pola bitwy przychodzi posłaniec z rozdartą szatą i ziemią na głowie. Tak Biblia opisuje człowieka dotkniętego śmiercią. Przynosi znaki władzy: koronę i naramiennik Saula. Znaki królewskie zmieniają właściciela, a Dawid nie traktuje ich jak łupu. Rozdziera szaty, płacze i pości aż do wieczora. Żałoba obejmuje Saula, Jonatana i poległych Izraela. Potem rozbrzmiewa pieśń żałobna (qînâ). Otwiera ją wołanie o „ozdobie Izraela” zabitej na wyżynach. Hebrańskie (haṣṣəḇî) niesie sens splendoru, czegoś drogiego i kruchego. Refren „Jakże polegli mocarze” oddaje hebrajskie (’êk nāpelû gibbōrîm) i spina pamięć całego narodu. Dawid nie pozwala, aby wieść stała się pieśnią triumfu w miastach Filistynów. W pochwałach dla Saula i Jonatana nie ma pochlebstwa. Jest uznanie prawdy: byli złączeni w życiu i w śmierci, szybsi niż orły i mocniejsi niż lwy. Słowo „mocarze” (gibbōrîm) obejmuje tu odwagę i odpowiedzialność za lud. Dawid pamięta także dobro, które Izrael otrzymał za Saula, szczególnie bezpieczeństwo i dostatek. W końcu głos staje się osobisty. Dawid opłakuje Jonatana jak brata i mówi o miłości „przedziwnej”. Ta przyjaźń wyrasta z przymierza i wierności. Tekst ukazuje królewskość Dawida zanim otrzyma tron. Objawia się w panowaniu nad odwetem i w czci dla pomazańca Pana, także podczas jego prześladowania. Dawid nie buduje swojej przyszłości na upokorzeniu poprzednika. Wypowiedziany żal oczyszcza przestrzeń władzy i uczy, że królowanie zaczyna się od słuchania Boga, a nie od gromadzenia łupów.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję