Różnokolorowe koperty, które trafiają codziennie na redakcyjne biurka, a ostatnio coraz częściej e-maile, są świadectwem głębokiego zaufania, jakim darzą nas Czytelnicy. Dzieląc się na łamach niektórymi listami z redakcyjnej poczty, pragniemy, aby „Niedziela” była owocem zbiorowej mądrości redakcji i Czytelników.
Nasza czytelniczka - pani Janina z Jarosławia dzieli się w liście swoim wielkim bólem: „Od czterech miesięcy jestem wdową. Straciłam męża, bardzo szlachetnego człowieka, wspaniałego muzyka, skrzypka. Mam 81 lat, jestem osobą niepełnosprawną, poruszam się o kulach. W tej chwili przeżywam najcięższy okres życia. Jestem samotna, pozostała mi tylko modlitwa o przyjście do równowagi duchowej. Od czasu do czasu piszę wiersze, bardzo kocham młodzież, przyrodę, ludzi biednych i opuszczonych. Przesyłam redakcji moje wiersze - kiedyś pisałam ich bardzo dużo, obecnie załamałam się i szukam wyjścia z depresji”.
Z nadesłanych wierszy wybraliśmy jeden. Jest on świadectwem myśli i przeżyć naznaczonych smutkiem i cierpieniem, utratą kochanej osoby. Pani Janina nie jest osamotniona w tych przeżyciach, wśród naszych Czytelników jest wiele osób przeżywających podobne dramaty. Do nich adresujemy wiersz pani Janiny i zawartą w nim nadzieję.
KRZYŻ
Jak tu nie wracać do wspomnień przeszłości, kiedy po niebie płyną szare kołdry z chmur utkane. Jak tu nie sięgać pamięcią do młodości w jesienne wieczory zapłakane, gdy deszcz po szybach wystukuje rytmy zbłąkane, rozerwane. Jawią się wtedy w wyobraźni sceny z bliskimi, o spotkaniach, o przeszłym wspólnym życiu i o przemijaniach. Jak tu nie wracać do kart pamięcią zapisanych i jak nie łowić uchem szyb w oknie rozełkanych, gdy zda się, że cała ta ziemia jęczy zapłakana. A z radia płynie powolną falą muzyka Jana Sebastiana. A z nią w myślach idą w szeregu i chryzantemy białe, groby, grobowce duże i małe. I w czarną krepę strojny wieczór listopadowy, i symbol nadziei i cierpienia krzyż dębowy.
Oczekujemy na listy pod adresem:
„Niedziela”, ul. 3 Maja 12
42-200 Częstochowa.
Na kopercie należy napisać: „Listy”
redakcja@niedziela.pl
- Szkaplerz karmelitański to brązowe wełniane sukno. W tym z pozoru ciemnym kawałku materiału pulsuje głęboka teologia – można przeczytać w najnowszej książce Paulina, o. Marcina Ciechanowskiego pt. „Nieskalana Szata na brudne życie”, która swoją premierę będzie miała 16 lipca.
Publikacja o enigmatycznym i prowokującym tytule ukazuje historyczny, symboliczny i duchowy wymiar szkaplerza karmelitańskiego. Została wydana z okazji jubileuszu 775-lecia objawienia szkaplerza. Autor wyjaśnia, jak przyjęcie tego sakramentalium staje się znakiem macierzyńskiej opieki Maryi oraz przypomina, że Bóg pragnie towarzyszyć człowiekowi w każdym momencie życia.
Ks. Lucjan Szumierz, proboszcz parafii pw. Wszystkich Świętych w Kolbuszowej, był gościem programu „Pytanie na Śniadanie”. Opowiadał tam m.in. o tym, dlaczego warto pomagać jerzykom. Historię kapłana opisuje portal korsokolbuszowskie.pl.
Proboszcz kolbuszowskiej kolegiaty zamontował na plebanii specjalne budki lęgowe dla jerzyków. Nie są to przypadkowe skrzynki, ale profesjonalne konstrukcje w tzw. typie brytyjskim. Takie budki są dostosowane do potrzeb tych ptaków i zaprojektowane tak, aby były dla nich bezpieczne - pisze portal. Ich konstrukcja ogranicza ryzyko, że do środka dostaną się drapieżniki albo większe ptaki, które mogłyby wypłoszyć jerzyki lub zająć ich miejsce. To ważne, bo jerzyki chętnie gniazdują w szczelinach budynków, pod dachami i w zakamarkach elewacji, ale takich miejsc jest coraz mniej.
Osiemnastoletnia Ginevra Maria Ceriani pojechała do Lourdes, by pomagać chorym. Sama niedługo wcześniej przeszła operację i spędziła trzy miesiące w łóżku - opowiada Vatican News. Z francuskiego sanktuarium wróciła z przekonaniem, że otrzymała znacznie więcej, niż zdołała dać innym. „Miałam wrażenie, że przeżyłam sto żyć w pięć dni” – mówi mediom watykańskim uczennica liceum w Busto Arsizio w Lombardii.
Od lat 90. uczniowie liceum w Busto Arsizio mogą wyjeżdżać do Lourdes jako wolontariusze towarzyszący chorym. Inicjatywę rozpoczął nauczyciel wychowania fizycznego Maurizio Moscheni, który pomagał pielgrzymom jako noszowy. Jak opowiada Vatican News, początkowo propozycję przyjęło pięcioro uczniów, a z czasem w wyjazdach uczestniczyło około 120 młodych ludzi, także niewierzących.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
