Reklama

Aspekty

Puls tygodnia

Dzień Ojca

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Za trochę ponad tydzień będziemy obchodzić Dzień Ojca – 23 czerwca. Dlaczego piszę o tym już w tym numerze? Ponieważ o Dniu Matki myślimy, tak ogólnie patrząc, wiele dni, jak nie tygodni wcześniej. Do Dnia Ojca raczej się tak nie przygotowujemy. To święto jest mniej „popularne”. Tymczasem rola ojca w rodzinie i społeczeństwie ma tak samo ważne znaczenie, jak i mamy. Może nawet większe, bo ojciec jest tym, który przewodzi rodzinie, który zapewnia jej bezpieczeństwo i byt. On jest kręgosłupem. Tak jak Bóg w rodzinie ludzkiej – On daje bezpieczeństwo, byt, jest stabilnością, poczuciem pewności dla człowieka, gwarantem szczęścia każdego z nas. A przede wszystkim jest Ojcem dobrym, miłosiernym i wiernym, który zawsze jest, nigdy nie odchodzi, trzyma w ramionach, wspiera, obdarza łaską, nigdy nie zawodzi. Czy ktoś z nas składa życzenia Bogu w Dniu Ojca? Może to i jest tylko ludzkie, zwyczajne święto, ale czy nie można by potraktować tego dnia jako jeszcze jednej możliwości, by podziękować Bogu? Najpierw za to, że jest Ojcem, czyli, że dał nam życie, potem za naszych ziemskich ojców i wreszcie za to, że po prostu jest. Może sprawić Mu jakiś prezent tego dnia? Czym można sprawić Bogu przyjemność w Dniu Ojca?... To zadanie do przemyślenia dla każdego z nas na najbliższy tydzień.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2014-06-12 07:32

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Nie dezerteruje ten, kto dobrze rozumie ojcowskie powołanie

[ TEMATY ]

ojcostwo

abp Mieczysław Mokrzycki

MONIKA RYBCZYŃSKA/BP KEP

O niezastąpionej roli ojca, który swoją prawością i pobożnością uczy dzieci dialogu z Bogiem mówił 19 marca w Inowrocławiu abp Wojciech Polak. Prymas Polski odprawił Mszę św. w tamtejszym kościele pw. św. Józefa z okazji uroczystości patrona wszystkich ojców.

Wskazując w homilii na postać św. Józefa abp Polak zachęcał, aby w jego świetle spojrzeć na rolę i powołanie ojca we współczesnej rodzinie. Człowiek „wiernego serca i prostej uczciwości” – mówił – był dobrym wychowawcą dla Jezusa, choć i w jego życiu nie brakowało chwil trudnych, o czym wiemy z kart Ewangelii. „Zachować wówczas zimną krew, nie uciec, nie pomylić się i nie zdezerterować może tylko ten, który dobrze rozumie swoje ojcowskie powołanie i odważnie je wypełnia” – stwierdził Prymas.
CZYTAJ DALEJ

Apel z Jerozolimy do chrześcijan: Pielgrzymujcie do Ziemi Świętej

2026-01-08 16:28

[ TEMATY ]

Ziemia Święta

Jerozolima

Vatican Media

Chrześcijanie w Ziemi Świętej mają nadzieję na wznowienie pielgrzymek do miejsc świętych, które są głównym źródłem utrzymania dla lokalnej wspólnoty chrześcijańskiej oraz źródłem nadziei - relacjonuje Vatican News.

„Strachu nie zwycięża się słowami, lecz świadectwem. Widok chrześcijan z całego świata przybywających do Ziemi Świętej, by odwiedzać miejsca święte, rodzi nadzieję i umacnia sens przyjazdu tutaj - nie po to, by zobaczyć muzeum, ale by spotkać żywy Kościół” – powiedział o. Francesco Ielpo, kustosz Ziemi Świętej, do pielgrzymów przybyłych z Rzymu już w nowym roku.
CZYTAJ DALEJ

Królestwo Boże przychodzi jako uzdrowienie

2026-01-09 19:27

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

pixabay.com

Wojna z Filistynami stawia Izrael wobec potęgi, która paraliżuje serca. Goliat wychodzi jak chodząca zbroja, a jego słowa mają złamać ducha zanim padnie pierwszy cios. Dawid wchodzi w tę scenę jako pasterz, bez wojskowej pozycji i bez prawa do głosu. Jego odpowiedź Saulowi brzmi jak odmowa lęku. Wyrasta z pamięci o Panu, który już wcześniej ocalił go „z łap lwa i niedźwiedzia”. Dawid niesie w sobie historię łaski z codziennej pracy. Dlatego nie przyjmuje zbroi Saula. Metal i skóra krępują ciało, które zna ruch pasterza i precyzję procy. W ręku zostaje kij pasterski, proca i pięć gładkich kamieni z potoku. Ten wybór wygląda skromnie, a jednak jest precyzyjny. Dawid idzie „w imię Pana Zastępów”. To imię w Biblii oznacza Boga, który stoi ponad armiami i nie potrzebuje narzędzi przemocy, aby ocalić. Dawid wypowiada to publicznie, wobec wroga i wobec własnego ludu. Spór dotyka zaufania. Goliat ufa broni i swojej pozycji. Dawid ogłasza, że zwycięstwo nie przychodzi „mieczem ani włócznią”, bo bitwa należy do Pana. Kamień trafia w czoło, w miejsce dumnej pewności. Olbrzym pada twarzą na ziemię, jak człowiek pokonany przed Panem. Potem Dawid sięga po miecz przeciwnika i odcina mu głowę. Zwycięstwo dokonuje się narzędziem wroga. Tekst zostawia obraz Boga, który potrafi odwrócić to, co miało niszczyć. W tej historii wiara rodzi się z pamięci i prowadzi do czynu. Imię Pana staje się oparciem, a mały pasterz staje się znakiem, że Pan patrzy na serce. Rodzi się odwaga, która oddaje chwałę Bogu i podnosi serca ludu.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję