Ksbp Jan Gurda urodził się 24 marca 1920 r. w Książnicach Wielkich. Niedługo mu było dane cieszyć się wolnością Ojczyzny. Przyszedł trudny czas wojny, w czasie której przyszły kapłan angażował się w wieloraką działalność, m.in. pomoc ludziom potrzebującym wsparcia. Szczególnie pomagał tym, którzy w wyniku działań wojennych stracili wszystko. Dodawał nadziei i otuchy tym, którzy popadli w przygnębienie. Brał udział w tajnym nauczaniu młodzieży na poziomie średnim. Od 1941r. czynnie włączył się w działalność konspiracyjną w szeregach Armii Krajowej w Inspektoracie "Maria" obejmującym powiaty: Miechów, Olkusz i Pińczów. Znając język niemiecki bronił ludzi przed wywózkami na roboty do Rzeszy. Jako sołtys w Książnicach Wielkich ochraniał rolników przed nadmiernymi obowiązkowymi dostawami płodów ziemi na rzecz okupanta. Konspiracyjną służbę Polsce ukończył Jan Gurda w stopniu porucznika.
Mimo ogromnego zaangażowania w życie społeczne i polityczne w okresie wojny poszedł za głosem Chrystusa. W 1944 r. zgłosił się do kieleckiego Seminarium Duchownego, a od września tegoż roku był już jego alumnem i studentem. Święcenia kapłańskie z rąk ks. bp. Czesława Kaczmarka przyjął w katedrze kieleckiej 2 kwietnia 1949 r. Przez pierwsze półtora roku pracował jako wikariusz w parafii Mstyczów, potem w Wolbromiu jako etatowy prefekt gimnazjum. W 1951 r. podjął studia na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Po uzyskaniu stopnia doktora w Krakowie powrócił do Kielc i pracował jako wikariusz w parafii katedralnej w Kielcach. 11 września 1953 r. z nominacji ówczesnego ordynariusza podjął ks. Gurda wykłady etyki i socjologii w kieleckim Seminarium Duchownym. We wrześniu 1956 r. został zwolniony z obowiązków wikariusza parafii katedralnej i powołany na stanowisko referenta Wydziału Duszpasterstwa Kurii Diecezjalnej. W tym też roku rozpoczął wykłady teologii pastoralnej w kieleckim Seminarium Duchownym i prowadził je aż do końca roku akademickiego 1991/92.
Ksiądz profesor, a następnie biskup Jan, poza wykładami w Seminarium Duchownym, dużo czasu spędzał w biurze Wydziału Duszpasterstwa Ogólnego. Przyjmował kapłanów, którzy szukali u niego duchowego wsparcia czy też porady w konkretnych sprawach duszpastersko-administracyjnych parafii. Przychodzili księża najstarsi, ale i najmłodsi - wszyscy cenili sobie jego szczerą, otwartą i ojcowską postawę.
Ks. Jan Gurda od 1956 r., jako referent Wydziału Duszpasterstwa sprawował pieczę nad całością duszpasterstwa diecezjalnego. Planował działania duszpasterskie z racji Milenium Chrztu Polski. Z jego udziałem wprowadzane były w diecezji reformy soborowe. Do ich praktycznej realizacji przygotowywał duszpasterzy. Przygotowywał również koronacje słynącej łaskami figury Matki Bożej w Piotrkowicach koło Chmielnika (1958 r.), wizerunku Matki Bożej Łokietkowej w Wiślicy (1966 r.) oraz Matki Bożej Miłosierdzia w Piekoszowie (1968 r.). Już jako biskup przygotowywał również koronację wizerunku Maryi z Dzieciątkiem Jezus w Smardzowicach koło Ojcowa (1972 r.).
Codziennie urzędował w Kurii. Cechą charakterystyczną tego urzędowania było to, że nie uchylał się od załatwiania spraw trudnych. Wykazywał wiele cierpliwości i delikatności w trudnych rozmowach. Był biskupem, który łatwo nawiązywał kontakt z ludźmi, miał dar perswazji, co ułatwiało mu rozwiązywanie spraw trudnych. Zawsze szukał prawdy. W jej poczuciu podejmował jednoznaczne decyzje. Zawsze wysoko cenił godność biskupią. Szanował też księży i siostry zakonne. Księża cenili sobie natomiast jego przystępność, szczerość i rzeczowość w rozwiązywaniu problemów, w sposób szczególny jednak jego życzliwość dla każdego człowieka. Życzliwości tej doznawali także księża mieszkający w Domu Emerytów. Był u nich częstym gościem. Nie był pobłażliwym. Tak od siebie, jak i od innych wymagał wiele.
W grudniu 1982 r., z ramienia Episkopatu Polski został bp. Gurda przewodniczącym Komisji Duszpasterstwa Rolników. Ksiądz Biskup całym sercem oddał się temu zadaniu. Wypracował strukturę Duszpasterstwa na szczeblu krajowym. Szybko opracowano Statut Duszpasterstwa Rolników; zabiegał, aby w każdej parafii powstawały Wspólnoty Rolników, które podejmowałyby systematyczną formację przez organizowanie dni skupienia, różnych sympozjów i spotkań. Ks. bp. Jan zabiegał również o umysłową, duchową i patriotyczną formację rolników. Za jego przewodniczenia Komisji odbyły się na Jasnej Górze pierwsze Dożynki Polskich Rolników. U stóp klasztoru zgromadziła się wówczas rzesza ponad miliona osób. Dożynki te stały się nie tylko dziękczynieniem Bogu za plony ziemi, ale i manifestacją patriotyzmu i ducha polskości.
Dzisiaj uczniowie bp. Jana Gurdy dziękują mu za to, wspominając jego przykład modlitwy i pracy. Dzięki wysiłkom naszego Biskupa i Wychowawcy lepiej, dalej i odważniej możemy iść w przyszłość, budując lepszą przyszłość dla Kościoła i Ojczyzny.