Cierpienie, ból i lęk przed śmiercią w samotności to codzienność wielu osób poważnie chorych. Ratunek często znajdują w hospicjach prowadzonych przez Caritas Polska i zgromadzenia zakonne. Bez pomocy te placówki nie będą mogły dalej funkcjonować.
Osoby starsze i chore zasługują na naszą szczególną troskę. Ich liczba w polskim, szybko starzejącym się społeczeństwie będzie rosła z każdym rokiem. Już dzisiaj jeden na pięciu mieszkańców naszego kraju ma powyżej 65 lat.
Cierpienie nie wybiera, a poważne choroby i brak samodzielności na pewnym etapie życia mogą dotknąć każdego z nas. Bycie w pełni zależnym od pomocy innych ze względu na wiek lub stan zdrowia to perspektywa, o której trudno się myśli, a jednak dotyczy nas ona bardziej, niż mogłoby się wydawać.
Życie wielu osób ciężko chorych i starszych naznaczone jest ogromnymi trudnościami. Na co dzień mierzą się one z bólem, cierpieniem, lękiem przed śmiercią oraz ze świadomością, że są w pełni zależne od innych. Najbardziej podstawowe czynności stają się barierą nie do pokonania, a poczucie samotności jest ich wiernym towarzyszem. Miejscami, w których potrzebujący i ich najbliżsi mogą uzyskać stałą, niezbędną pomoc, są hospicja prowadzone przez Caritas oraz zgromadzenia zakonne.
Wsparcie Caritas
Caritas prowadzi w całej Polsce ponad 400 placówek opieki długoterminowej i hospicyjnej. Niosą one pomoc niemal 30 tys. osób rocznie. Celem ich działalności jest zapewnianie holistycznej opieki pacjentom, umożliwianie im życia bez bólu oraz godnego odchodzenia.
Reklama
Ważnym elementem pracy hospicjum jest wspieranie rodzin pacjentów. Poważna choroba odbierająca samodzielność wpływa na życie całej rodziny, a towarzyszenia duchowego i emocjonalnego potrzebują nie tylko sam pacjent, ale również jego najbliżsi. Wsparcie pozwalające zachować choremu możliwie dobrą kondycję wymaga nie tylko doświadczonego, dobrze wyszkolonego personelu i wolontariuszy, ale również znacznych nakładów finansowych.
– Jesteśmy świadomi, że osoby terminalnie chore w szczególny sposób potrzebują naszej troski – mówi ks. dr Marcin Iżycki, dyrektor Caritas Polska. – Jako organizacja charytatywna powołana do niesienia pomocy wszystkim potrzebującym szczególnym wsparciem otaczamy hospicja i inne placówki opieki długoterminowej. Nie byłoby to możliwe bez naszych darczyńców. Potrzeby są ogromne i każda wpłata ma znaczenie. Razem naprawdę możemy zmienić wiele.
Najważniejsze potrzeby
Placówki hospicyjne i opieki długoterminowej zmagają się z wieloma niedoborami. Do najważniejszych potrzeb należą zakup sprzętu medycznego i leków czy sfinansowanie szkoleń dla personelu medycznego. Część budynków wymaga pilnych remontów i napraw. W przypadku hospicjów domowych, ze względu na specyfikę działalności, dochodzi także finansowanie zakupu paliwa na dojazdy pracowników do domów pacjentów.
W 2023 r. średni miesięczny koszt utrzymania pacjenta w hospicjum stacjonarnym wzrósł do 5,2 tys. zł! W przypadku podopiecznych hospicjów domowych koszty zwiększyły się średnio z 2 tys. do 2,5 tys. zł, czyli aż o 25%.
Jak pomóc hospicjom?
Bez wsparcia finansowego hospicja nie będą mogły dalej funkcjonować i nieść pomocy tym, którzy najbardziej tego potrzebują. Ze względu na stale rosnące potrzeby Caritas Polska podjęła decyzję o przekazaniu tegorocznych wpływów z 1,5% podatku na rzecz hospicjów i apeluje o dokonywanie wpłat.
Jak zapewnić godne warunki osobom ciężko chorym?
Reklama
• Przekaż Caritas Polska 1,5% podatku. KRS: 0000198645,
• zadeklaruj comiesięczne wsparcie lub dokonaj wpłaty jednorazowej na stronie: caritas.pl/hospicja,
• wpłać dowolną kwotę na konto: PL 77 1160 2202 0000 0000 3436 4384 tytułem HOSPICJA,
• skontaktuj się z nami: darczyncy@caritas.pl , tel. 735 255 159.
Za treść artykułu odpowiada wyłącznie Caritas Polska.
Caritas kielecka włączyła się w akcję "Tornister pełen uśmiechów"
Około 500 wyprawek, przygotowanych z inicjatywy Caritas kieleckiej pomogło uboższym uczniom na starcie w nowym roku szkolnym. Także z myślą o nich Caritas kielecka w okresie wakacji zrealizowała 13 dwutygodniowych turnusów wyjazdowych dla dzieci i młodzieży. Programy wakacyjne objęły młodzież z terenów diecezji kieleckiej oraz z rodzin polskich na Białorusi.
Wyposażenie dziecka do szkoły to znaczne koszty, przewyższające możliwości wielu rodzin. W diecezji kieleckiej pomoc w formie wyprawek była organizowana od wielu lat, ale od 2011 r. Caritas włączyła się do ogólnopolskiej akcji „Tornister pełen uśmiechów”, zachęcając do niej także parafie - bardzo aktywnie zaangażowały się m.in. Kostomłoty, Słowik, Łączna, niektóre parafie kieleckie (niestety większość nie podjęła akcji). Tornistry, wyposażone w piórniki, przybory plastyczne, zeszyty, długopisy itp. były przygotowywane ze środków własnych Caritas i dzięki pomocy darczyńców. Prośby o wsparcie w tym zakresie były weryfikowane w oparciu o zaświadczenia instytucji pomocowych, opinię parafii itp.
Natomiast podczas wakacji dzieci wypoczywały w atrakcyjnych turystycznie miejscach: w górskim Karpaczu, w Pogorzelicy nad Bałtykiem, w Kaczynie k. Kielc. W Kaczynie dodatkowo na trzech turnusach przebywało 150 dzieci z Białorusi. Turnusy polonijne zrealizowano we współpracy z Fundacją „Pomost”. Odbył się także obóz dla 50 osób w Bułgarii - w Złotych Piaskach.
W ramach kolonii realizowano autorski program wychowawczo-profilaktyczny „W Królestwie Maciusia I”, który bazował na prawach dziecka autorstwa Janusza Korczaka i był formą uczczenia obchodzonego obecnie w Polsce Roku Janusza Korczaka. Uczestnicy turnusów poznawali biografię, twórczość i znaczenie Korczaka dla historii. W programie zostały wykorzystane fragmenty książki „Król Maciuś Pierwszy”, opowiadania Bruno Ferrero i in.
- Dodatkowym elementem wychowawczej akcji wakacyjnej było zaangażowanie po raz pierwszy seniorów z Uniwersytetu Trzeciego Wieku, wraz z którymi przygotowaliśmy różne zajęcia w duchu łączenia pokoleń - mówi ks. Krzysztof Banasik, wicedyrektor Caritas kieleckiej. Z tego powodu na dwóch turnusach realizowano dodatkowo projekt „Wakacyjna Szkoła Życia” w ramach Funduszu Inicjatyw Obywatelskich, z udziałem seniorów Uniwersytetu Trzeciego Wieku.
Ponadto ok. 400 dzieci skorzystało z półkolonii w miejscu zamieszkania. Były one organizowane przez Caritas kielecką w świetlicach środowiskowych i ogniskach wychowawczych w: Kielcach, Chmielniku, Mniowie, Ślęcinie, Wiśniówce, Desznie, Cudzynowicach, Jędrzejowie, Proszowicach. W ramach tygodniowych turnusów dzieci mogły uczestniczyć w zajęciach plastycznych, muzycznych, sportowych, licznych zabawach i konkursach, wyjściach do kina i muzeów, w rajdach pieszych i wycieczkach autokarowych.
W Ognisku Wychowawczym w Jędrzejowie realizowano np. autorski projekt „Wakacje w siodle” - dzieci odwiedzały stadniny koni i uczyły się podstaw jazdy konnej oraz obcowania ze zwierzęciem. Z kolei w Ognisku Wychowawczym w Proszowicach zorganizowano „Wakacje za grosik”. Zrealizowano tam 3 turnusy, z m.in. nauką pływania na basenie i piknikiem rodzinnym. Prowadzone były także tzw. Spotkania ze Słowem Bożym oraz lekcje przyrody w Ogrodzie Biblijnym w Proszowicach.
Półkolonie sfinansowano ze środków Caritas kieleckiej pochodzących z Wigilijnego Dzieła Pomocy Dzieciom, dzięki dotacjom samorządowym i darczyńcom indywidualnym.
Wakacyjna akcja kolonijna Caritas kieleckiej jest jednym z największych tego typu przedsięwzięć w regionie świętokrzyskim, dostępnym bez odpłatności ze strony rodzin ubogich i wykluczonych.
- Szacujemy koszt tegorocznych kolonii na ok. 1 100 000 zł, z czego 250 000 to środki własne pochodzące głównie z ofiar Wigilijnego Dzieła Pomocy Dzieciom i ze sprzedaży baranków wielkanocnych - wyjaśnia ks. dyrektor Stanisław Słowik.
Dotacje do wypoczynku pochodziły z samorządów gminnych, od Kuratorium Oświaty w Kielcach i Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej z programu FIO 2012.
61 samochodów, 23 motocykle i 267 rowerów to tylko niektóre z pojazdów zakupionych w ubiegłym roku na potrzeby misjonarzy. Dla wielu z nich samochód, motor, łódź czy rower to podstawowe narzędzie pracy. Jak wesprzeć zakup misyjnych środków transportu? Można się włączyć w Akcję Święty Krzysztof organizowaną przez MIVA Polska. Misjonarze w listach skierowanych do MIVA Polska wyrażają wdzięczność i zapewniają o modlitwie za darczyńców.
W łódzkim kościele Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny odprawiona zostanie dziś kolejna Msza święta w intencji rychłej beatyfikacji Sługi Bożej Stanisławy Leszczyńskiej. To dobra okazja, by przypomnieć kobietę, która nie dowodziła armią, nie wygłaszała płomiennych przemówień i nie miała żadnej politycznej władzy. Miała za to odwagę większą niż wielu generałów. W miejscu, gdzie śmierć była codziennością, ona każdego dnia wybierała życie.
Historia Stanisławy Leszczyńskiej jest jednym z najpiękniejszych świadectw kobiecej siły. Łódzka położna trafiła do niemieckiego obozu Auschwitz-Birkenau w 1943 roku. Tam, w piekle stworzonym przez ludzi, odebrała około trzech tysięcy porodów. Bez sterylnych narzędzi, leków, bieżącej wody, często przy świetle świecy i na brudnych pryczach. Każdy poród był walką z głodem, chorobami i systemem, który chciał odebrać człowiekowi nawet prawo do narodzin.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
