Światowy Dzień Życia Konsekrowanego obchodziliśmy w Kościele 2 lutego. Jednak abp Adrian Galbas spotkał się z ojcami, braćmi i siostrami zakonnymi pracującymi na terenie naszej diecezji już 27 stycznia, aby podczas wspólnej modlitwy odnowić śluby zakonne i snuć refleksję nad prowadzonym życiem. Centrum spotkania stanowiła koncelebrowana Msza św. pod przewodnictwem księdza arcybiskupa w kościele zakonnym Zgromadzenia Sióstr Karmelitanek Dzieciątka Jezus w Sosnowcu.

– Przez stan konsekracji Bogu Kościół objawia Chrystusa i pokazuje, w jak przedziwny sposób działa w nim Duch Święty. Zadaniem osób składających profesję rad ewangelicznych jest przede wszystkim życie swoją konsekracją. Ponieważ jednak na mocy samej konsekracji poświęcają się na służbę Kościołowi, powinny w sposób właściwy ich instytutowi mieć szczególny udział w działalności misyjnej. Punkty te pokazują, o co chodzi w życiu konsekrowanym oraz czego oczekuje Kościół od osób zakonnych – podkreślił hierarcha.

Zdaniem administratora apostolskiego naszej diecezji w Kościele, który jest jakby sakramentem – znakiem i narzędziem życia Bożego, życie konsekrowane jawi się jako szczególny znak tajemnicy Odkupienia. – „Wierniej” iść za Chrystusem i naśladować Go, „wyraźniej” ukazywać Jego wyniszczenie, oznacza być „głębiej” obecnym w sercu Chrystusa dla sobie współczesnych. Ci bowiem, którzy idą tą „węższą” drogą, pobudzają swoim przykładem braci oraz dają wspaniałe i zaszczytne świadectwo temu, iż świat nie może się przemienić i ofiarować się Bogu bez ducha błogosławieństw – powiedział abp Galbas. Wskazał, że osoby zakonne mają być żywym znakiem Boga w świecie. – Patrząc na osobę konsekrowaną, powinniśmy zobaczyć w niej Chrystusa – zaznaczył kaznodzieja.

Obecnie na terenie diecezji sosnowieckiej pracuje blisko 150 osób konsekrowanych. Najwięcej, bo 96, jest sióstr, 47 ojców zakonnych i 3 braci. Najliczniejszym zgromadzeniem są Karmelitanki Dzieciątka Jezus, które prowadzą 3 domy: w Sosnowcu, Czeladzi i Wolbromiu. Siostry Pasjonistki pracują w parafii Najświętszej Maryi Panny Anielskiej w Dąbrowie Górniczej i w parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Strzemieszycach – tam prowadzą Zakład Opiekuńczo-Leczniczy. Honoratki posługują w Będzinie w parafii św. Jana Chrzciciela. Służebniczki Starowiejskie pracują w Olkuszu w parafii św. Andrzeja i w Jaworznie w parafii św. Wojciecha i św. Katarzyny. Natomiast Kanoniczki Ducha Świętego posługują w parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Sułoszowej, a Siostry Prezentki działają w parafii św. Andrzeja Boboli w Bukownie. Męskie zgromadzenia i instytuty zakonne prowadzą głównie parafie. Wyjątkiem są Ojcowie Kamilianie, który nie mają parafii, ale prowadzą duży, ciągle rozbudowywany, Zakład Opiekuńczo-Leczniczy w Hutkach. Salezjanie działają w dwóch parafiach: w Sosnowcu i Dąbrowie Górniczej. Pallotyni posługują w Sosnowcu, Oblaci św. Józefa w Będzinie, Sercanie w Sosnowcu-Środuli, Zmartwychwstańcy w Sosnowcu-Kazimierzu Górniczym, Franciszkanie Reformaci w Dąbrowie Górniczej-Gołonogu, a Franciszkanie z Zakonu Braci Mniejszych w Pilicy i Dzwono-Sierbowicach.

Dzieła prowadzone przez osoby konsekrowane są cenne dla mieszkańców diecezji. Kamiliańskie Centrum Opiekuńczo-Lecznicze w Hutkach przy ul. Jurajskiej 36 powstało w 1991 r. na terenie byłej jednostki wojskowej. Budynki przejęte od wojska były w bardzo złym stanie i wymagały generalnego remontu. Cały obiekt składał się z dwóch budynków głównych i pomieszczenia gospodarczego. Wszystko wymagało przystosowania do potrzeb chorych i opiekującego się nimi personelu.

Od września 2007 r. przy domu zakonnym w Sułoszowej siostry Duchaczki prowadzą dwie zawodowe, niespokrewnione z dzieckiem, rodziny zastępcze dla dzieci pozbawionych opieki rodzicielskiej. Siostry sprawują nad nimi opiekę całodobową, starają się stworzyć atmosferę rodzinną i zaspokoić ich głód miłości. W domu Ojca Gwidona mogą przebywać dzieci aż do usamodzielnienia się. Siostry współpracują z Powiatowym Centrum Pomocy Rodzinie w Krakowie oraz z psychologami i innymi specjalistami dla dobra wychowanków.

Pallotyni, czyli Stowarzyszenie Apostolstwa Katolickiego, to katolicka wspólnota księży i braci, założona przez św. Wincentego Pallottiego w pierwszej połowie XIX wieku. Pallotyni prowadzą liczne dzieła duszpasterskie i misyjne na wszystkich kontynentach, współpracują z osobami świeckimi. Pallotyni są integralną częścią Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego, a według prawa kanonicznego są stowarzyszeniem życia apostolskiego na prawie papieskim. Wobec narastających wokół wiary problemów, którymi Kościół w czasach założyciela musiał się zająć i wobec poszerzania się zadań związanych z głoszeniem Ewangelii w krajach misyjnych św. Wincenty zwrócił uwagę na naglącą konieczność ożywienia wiary i rozpalenia miłości wśród katolików, aby doprowadzić w ten sposób wszystkich ludzi do jedności w wierze Chrystusowej. Uważał, że dla osiągnięcia tego celu niezbędne jest pozyskanie współpracy wszystkich członków Kościoła, tak duchownych, jak i świeckich, oraz że dla pełniejszego wykonania apostolskich zadań Kościoła należy zjednoczyć ich wysiłki. Ze Zgromadzenia Pallotynów wywodzi się abp Adrian Galbas SAC.

Istotą charyzmatu Sióstr Prezentek jest wychowanie i nauczanie dzieci i młodzieży. Siostry realizują swe powołanie w szkołach, przedszkolach, internatach, w pracy katechetycznej i parafialnej. W Bukowie od wielu lat siostry prowadzą dobrze funkcjonujące przedszkole.