Grupa dzieci i młodzieży z parafii Trójcy Świętej w Rudniku nad Sanem, pod opieką wychowawców oraz duchowym przewodnictwem ks. Krystiana Kusztyba, wzięła udział w wakacyjnym wyjeździe do Szklarskiej Poręby.
Na długo przed podróżą uczestnicy aktywnie angażowali się w życie parafii – organizowali kiermasze wielkanocne ze stroikami i słodkościami, brali udział w Marszu dla Życia i Rodziny oraz wspierali przygotowanie parafialnego pikniku rodzinnego.
Kilometry do pokonania
Wczesnym rankiem, pełni radości i emocji, po otrzymaniu błogosławieństwa od księdza proboszcza Stanisława Czachora, 58 osobowa grupa wyruszyła na wakacje spod kościoła parafialnego. Pożegnaniom towarzyszyły wzruszenia, zarówno wśród dzieci, jak i rodziców – do pokonania było blisko 600 km.
Pierwszym przystankiem był Wrocław, gdzie dzieci poznawały miasto podążając śladami wrocławskich krasnali. Po południu grupa dotarła do Domu Wczasowego „Jaś”, który przez kilka kolejnych dni stał się ich wakacyjnym domem.
Mimo kapryśnej pogody, program wyjazdu był niezwykle bogaty. Pod opieką sudeckiej przewodniczki – pani Agaty – koloniści odwiedzili wiele atrakcji regionu, m.in. skałę Chybotek, wodospad Szklarki, Stóg Izerski, uzdrowisko Świeradów-Zdrój oraz przejechali się kolejką gondolową. Wielką radość sprawiła podróż koleją izerską do Jeleniej Góry, gdzie poznali historię imponującego sanktuarium Krzyża Świętego – dawnego kościoła Łaski Cesarskiej.
Za granicą i na Arce Noego
Reklama
Dużą atrakcją były również dwie wycieczki na teren Czech. W Libercu dzieci odwiedziły nowoczesne centrum nauki iQLandia, gdzie przez zabawę mogły poznawać prawa rządzące światem. Kolejna wyprawa prowadziła do Adršpašských Skał – niezwykłego skalnego miasta, które oczarowało wszystkich swoim pięknem.
Niezapomniane chwile uczestnicy przeżyli także w Magicznej Pławnej. Tam zwiedzili replikę biblijnej Arki Noego, poznali dolnośląskie legendy, wzięli udział w warsztatach litograficznych oraz bawili się w Grodzie Rycerskim pełnym ruchowych atrakcji. Dzień zakończył się relaksem w termach cieplickich.
Każdy dzień rozpoczynał i kończył się wspólną modlitwą, a ważnym punktem była codzienna Msza św., w której aktywnie uczestniczyli zarówno koloniści, jak i opiekunowie. Wieczorami wszyscy wspólnie bawili się na dyskotekach, oglądali filmy, brali udział w zabawach integracyjnych. Ostatni wieczór uświetniła wizyta wyjątkowych gości – alpak Huga, Cezara i Vita – które dzieci mogły oprowadzać na spacerze.
Wspomnienia i nowe przyjaźnie
Na zakończenie każdy uczestnik otrzymał pamiątkowy upominek wraz ze zdjęciem w ramce – jako trwałe wspomnienie wspólnie spędzonego czasu. Ostatnim punktem wyjazdu była wizyta w wrocławskim ZOO, gdzie dzieci mogły podziwiać zwierzęta z całego świata.
Pełni pozytywnych emocji, wspomnień i nowych przyjaźni, uczestnicy wrócili do swoich rodzin, bogatsi o wspaniałe wakacyjne doświadczenia i niezapomniane przygody.
Kard. Grzegorz Ryś, bp Andrzej Czaja, przełożeni seminarium oraz diakoni
Diakoni łódzkich seminariów duchownych wraz z kard. Grzegorzem Rysiem i przełożonymi seminariów zwiedzili miejsca sakralne w Opolu i okolicach.
Coroku, na początku wakacji, kard. Grzegorz Ryś zabiera nowo wyświęconych łódzkich diakonów na tygodniowy wyjazd. Przez ten okres chce lepiej ich poznać, razem się modlić i przeżyć wspólnie czas czynnego wypoczynku. – Kiedy byłem jeszcze krakowskim księdzem, to kard. Franciszek zlecił mi zająć się grupą kleryków z Wiednia, z którymi na taki wakacyjno-studyjny wyjazd do Polski przyjechał kard. Schönborn. Kardynał Macharski prosił mnie, bym pojechał z nimi do Auschwitz, pochodził z nimi po obozie, a potem bym był z nimi w katedrze na Wawelu, gdzie kard. Schönborn przewodniczył Eucharystii. Potem oprowadzałem ich po katedrze. Do dziś pamiętam, że gdy kardynał wszedł do Krypty św. Leonarda, powiedział, że wreszcie rozumie Jana Pawła II. Dla mnie to było dużym przeżyciem, że kardynał – już w poważnym wieku – wsiadł ze swoimi klerykami w dwa busy i przyjechał na tydzień na wspólne wakacje, które były czasem poznawania siebie i rzeczywistości. Bardzo to mnie uderzyło – wspomina kard. Ryś.
Prezydent USA Donald Trump oświadczył we wtorek, że nie jest zadowolony z Hiszpanii i powiadomił, że Stany Zjednoczone nie będą już handlować z tym krajem. Dodał, że nie jest też zadowolony z Wielkiej Brytanii.
- Powiedziałem Scottowi (Bessentowi, ministrowi finansów), by zerwał z nimi wszelkie kontakty (handlowe) - oznajmił Trump podczas spotkania z kanclerzem Niemiec Friedrichem Merzem w Białym Domu.
Ewangelista pisze, że Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy źródle, tzn. usiadł przy studni. Zazwyczaj jest w drodze, przemieszcza się z miasta do miasta, z wioski do wioski. Tym razem usiadł.
Jezus przybył do miasta samarytańskiego zwanego Sychar, w pobliżu pola, które dał Jakub synowi swemu, Józefowi. Było tam źródło Jakuba. Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy źródle. Było to około szóstej godziny. Wówczas nadeszła kobieta z Samarii, aby zaczerpnąć wody. Jezus rzekł do niej: «Daj Mi pić!» Jego uczniowie bowiem udali się przedtem do miasta, by zakupić żywności. Na to rzekła do Niego Samarytanka: «Jakżeż Ty, będąc Żydem, prosisz mnie, Samarytankę, bym Ci dała się napić? » Żydzi bowiem i Samarytanie unikają się nawzajem. Jezus odpowiedział jej na to: «O, gdybyś znała dar Boży i wiedziała, kim jest Ten, kto ci mówi: „Daj Mi się napić”, to prosiłabyś Go, a dałby ci wody żywej». Powiedziała do Niego kobieta: «Panie, nie masz czerpaka, a studnia jest głęboka. Skądże więc weźmiesz wody żywej? Czy Ty jesteś większy od ojca naszego, Jakuba, który dał nam tę studnię, i on sam z niej pił, i jego synowie, i jego bydło?» W odpowiedzi na to rzekł do niej Jezus: «Każdy, kto pije tę wodę, znów będzie pragnął. Kto zaś będzie pił wodę, którą Ja mu dam, nie będzie pragnął na wieki, lecz woda, którą Ja mu dam, stanie się w nim źródłem tryskającym ku życiu wiecznemu». Rzekła do Niego kobieta: «Panie, daj mi tej wody, abym już nie pragnęła i nie przychodziła tu czerpać. Widzę, że jesteś prorokiem. Ojcowie nasi oddawali cześć Bogu na tej górze, a wy mówicie, że w Jerozolimie jest miejsce, gdzie należy czcić Boga». Odpowiedział jej Jezus: «Wierz Mi, kobieto, że nadchodzi godzina, kiedy ani na tej górze, ani w Jerozolimie nie będziecie czcili Ojca. Wy czcicie to, czego nie znacie, my czcimy to, co znamy, ponieważ zbawienie bierze początek od Żydów. Nadchodzi jednak godzina, nawet już jest, kiedy to prawdziwi czciciele będą oddawać cześć Ojcu w Duchu i prawdzie, a takich to czcicieli szuka Ojciec. Bóg jest duchem; trzeba więc, by czciciele Jego oddawali Mu cześć w Duchu i prawdzie». Rzekła do Niego kobieta: «Wiem, że przyjdzie Mesjasz, zwany Chrystusem. A kiedy On przyjdzie, objawi nam wszystko». Powiedział do niej Jezus: «Jestem nim Ja, który z tobą mówię». Wielu Samarytan z owego miasta zaczęło w Niego wierzyć dzięki słowu kobiety. Kiedy więc Samarytanie przybyli do Niego, prosili Go, aby u nich został. Pozostał tam zatem dwa dni. I o wiele więcej ich uwierzyło dzięki Jego słowu, a do tej kobiety mówili: «Wierzymy już nie dzięki twemu opowiadaniu, usłyszeliśmy bowiem na własne uszy i wiemy, że On prawdziwie jest Zbawicielem świata».
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
