W poprzednich odcinkach napisałem, jak stworzyć tzw. punktory czy numerowaną listę, która spowoduje, że tekst stanie się bardziej czytelny, zwłaszcza gdy trzeba coś wyliczyć, stworzyć spis treści itd. Innym sposobem, szczególnie wtedy, gdy chcemy, by tekst się „nie rozjeżdżał”, jest wstawienie go do tabelki. Nadaje się ona także do wstawiania rzędów liczb. Każda komórka takiej tabelki jest niezależna i może być osobno formatowana.
Aby stworzyć tabelkę, ustawiamy nasz kursor w miejscu, gdzie ma się ona pojawić. Teraz szukamy w naszym górnym menu odpowiedniego symbolu (ikona przedstawia miniaturową tabelkę). Ewentualnie szukamy „Wstaw” i dalej „Tabela”. Ikona jest o tyle wygodniejsza, że w specjalnym diagramie, który się ukaże po jej kliknięciu, od razu wybieramy ilość komórek, jaka będzie nam potrzebna. W najnowszej wersji Worda klikamy „Wstawianie”, a później „Tabela”. Pojawi się diagram pełen kwadracików, symbolizujących poszczególne komórki przyszłej tabeli. Ruszając myszką, zaznaczamy ilośc komórek (wierszy i kolumn, jaka będzie nam potrzebna). Jeśli wybierzemy „Wstaw tabelę” (w starszej wersji „Tabela”, „Wstaw” i znowu „Tabela”), wpisujemy w odpowiednie rubryki ilość wierszy i kolumn i zatwierdzamy „OK”. Aby przesunąć stworzoną przez nas tabelę, przeciągamy ją za mały uchwyt przy lewym górnym rogu tabeli.
Uwagi: 1. Przy pomocy klawisza [Tab] możemy bez użycia myszy przeskakiwać do kolejnych komórek tabeli, aby je wypełnić. 2. Klawisz [Enter] może nam posłużyć do utworzenia wewnątrz komórki nowego wiersza, inaczej długie wiersze naszego tekstu będą automatycznie zawijały się w komórce. 3. Jeśli zaznaczymy zawartość komórki lub komórek i klikniemy [Delete], zawartość, czyli tekst wpisany w komórki, zostanie usunięty, ale nie znikną same komórki.
Czasami odbieram bardzo miłe listy. Pani Iwona napisała: „Jak wielu czytelników «Niedzieli», zainteresowały mnie Pana odcinki «Komputer dla bardzo początkujących». Kilkakrotnie wcześniej próbowałam zabrać się za naukę obsługi komputera, ale jakoś zawsze - jako laika - odpychał mnie zbyt techniczny język takich publikacji. Pana lekcje zaś poprowadzone są fajnym, «ludzkim» językiem, to takie lekcje «komputera dla humanisty», co mi się bardzo podoba i łatwo mi się uczyć”.
Są chwile, kiedy człowiek przestaje pytać, dokąd zmierza świat, a zaczyna pytać, czy świat nie postanowił już chodzić na głowie. Sprawa wyróżnienia Gizeli Jagielskiej przez „Wysokie Obcasy” nie jest bowiem wyłącznie medialną kontrowersją ani kolejną odsłoną wojny kulturowej. Jest znakiem czegoś znacznie głębszego: kryzysu języka, który przestaje nazywać rzeczy po imieniu, oraz sumienia poddawanego nieustannej presji.
Nagroda „Superbohaterki” dla osoby kojarzonej z aborcją dziecka w zaawansowanej fazie ciąży nie jest po prostu decyzją „kontrowersyjną”. Kontrowersji w mediach nie brakuje. Tym razem chodzi o coś więcej: o publiczne, uroczyste i symboliczne odwrócenie pojęć. O moment, w którym śmierć zaczyna być opowiadana językiem odwagi, a moralny wstrząs - językiem postępu.
Czy rzeczywiście dorasta „najgłupsze pokolenie” w historii? Amerykański badacz Mark Bauerlein stawia tę tezę z odwagą, która dla wielu jest niewygodna. Jego diagnoza – choć sformułowana za oceanem – niepokojąco trafnie opisuje także rzeczywistość Unii Europejskiej i Europejskiego Obszaru Edukacyjnego. W świecie, w którym edukację oddano w ręce technologii i liberalnych ideologii, młody człowiek coraz częściej zostaje sam: bez kultury, bez autorytetów, bez prawdy.
Jeszcze niedawno powtarzano, że dostęp do technologii wyrówna szanse edukacyjne. W imię walki z „wykluczeniem cyfrowym” szkoły zalano ekranami, platformami i aplikacjami. Dziś widzimy jednak, że ta diagnoza była błędna. Nie brak technologii, lecz jej nadmiar stał się źródłem nowej nierówności. Młodzież zanurzona w świecie krótkich komunikatów, obrazów i bodźców traci zdolność skupienia, czytania dłuższych tekstów, a przede wszystkim – myślenia.
W Drezdenku, podczas uroczystej peregrynacji obrazu Matki Bożej Gietrzwałdzkiej, abp Wacław Depo wygłosił poruszające kazanie. Metropolita częstochowski przypomniał, że orędzie z 1877 roku nie jest jedynie kartą z historii, ale palącym wezwaniem do ratowania współczesnego świata poprzez różaniec i powrót do Boga.
W niedzielę 22 marca, Mszy Świętej o godzinie 10:00 przewodniczył arcybiskup Wacław Depo, przewodniczący Komisji Maryjnej przy Konferencji Episkopatu Polski. W jego słowach wybrzmiało wezwanie do głębokiej ufności i oddania się Maryi, która nieustannie prowadzi nas do swojego Syna. To właśnie Ona przypomina nam w ciszy serca: „Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie”- ucząc posłuszeństwa, pokory i miłości, która przemienia życie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
